Μάζεψα..

..όση δύναμη είχα και πήγα στον γιατρό και το συζήτησα..μιλήσαμε μαζί για το τι μου συμβαίνει και όλες τις πιθανότητες,όλα τα ενδεχόμενα..μπορώ να πώ ότι βγαίνοντας απο το ιατρείο του ένιωσα προχωρώντας ξανά οτι είμαι ήρωας..είμαι ελεύθερη για 3-4 μήνες μέχρι επόμενη εξέταση όπου θα ξαναπροσδιορίσουμε τι έγινε και τι όχι,τόσο καιρό..κανένας απο την οικογένεια δεν είναι συμβατός για δότης μου..οπότε έχουμε ένα όπλο λιγότερο,που,άποψή μου,θα ήταν άχρηστο..ο γιατρός με καθησύχασε,μου είπε να μην αγχώνομαι και μου άνοιξε ξανά τα φτερά μου..θα ελέγχεται η νόσος,αν είναι ίδιο ποσοστό "γιατί να πειράξουμε κάτι που δε μας πειράζει?" αν αυξηθεί,έχουμε θεραπείες..το θέμα είναι ότι μέρα με την μέρα,λατρεύω περισσότερο τον εαυτό μου και αποκτώ ένα ένα όλα όσα κάποτε έχασα..και είναι ωραία..είναι τόσα πολλά πλέον τα "θέλω" που δεν νιώθω κάν ότι "πρέπει" κάτι να κάνω..έχω ένα διάλειμμα,χωρίς θεραπείες και θα το ζήσω..το καλοκαιράκι θα είναι για εμένα,το πιο πολύτιμο δώρο..αυτά που όλοι έχουν δεδομένα κάθε καλοκαίρι,εμένα μου έχουν λείψει 2 χρόνια..Στο τέλος όλα πάνε καλά,κι αν δε πάνε καλά,δεν είναι ακόμα το τέλος..γιαυτό συνεχίζω και ζώ και ελπίζω!!Φιλάκια και χαμογέλααα!