Στο ουράνιο τόξο της ζωής ツ

Ταξίδι,εκεί που πονάν..εκεί που στερούνται,δοκιμάζονται..νομίζουν δε τα καταφέρνουν,νομίζουν..Άλλος κόσμος..σκοτάδι,μοναξιά,δύναμη!Ο πόνος είναι το πρώτο βήμα για τη νίκη..τελειώνουν όλα,κεφάλι ψηλά,να γίνουμε ήρωες!Πόλεμος,χαμόγελο το όπλο..Θα ζήσω ξανά!Ευτυχία..Στο ουράνιο τόξο της ζωής,που βαδίζω σε όποιο χρώμα μου ταιριάζει..κι αν κάτι πάει λάθος ξέρω πως ένα βήμα πιο μπροστά είναι το χρώμα μου το πιο φωτεινό..

3.2.10

ευχαριστώ και συγγνώμη..

Για όσο καιρό υπάρχει αυτό το μπλόγκ δεν έχω ποτέ ευχαριστήσει όλους εσάς που με ακολουθείτε,είτε αφήνοντας ενα σχόλιο γεμάτο ελπίδα,συμπαράσταση κι εμψύχωση ή έστω μια σκέψη,είτε απλά διαβάζοντας ό,τι γράφω..ίσως είστε πολλοί που έχετε νιώσει την χαρά,τον φόβο,την αγωνία μου..και ενα ευχαριστώ για εσάς είναι λίγο..μερικοί παρακολουθείτε σιωπηλά,άλλοι στηρίζετε δυνατά σε κάθε ανάρτηση..είναι πολλά τα σχόλια σας που με έχουν γεμίσει,μου αλλάξανε διάθεση,μου δώσανε μια σπρωξιά να πάω μπροστά..Όλα όσα μοιράστηκα εδώ,είναι όσα μοιράζομαι με φίλους μου..Ευχαριστώ λοιπόν και για όλα αυτά τα βραβειάκια που μου έχετε χαρίσει,αυτές οι μικρές κινήσεις που με κάνανε να κρατήσω το μπλόγκ αυτό..κι έχω πλέον φτάσει στους 88 αναγνώστες!!Απο την πρώτη ανάρτηση και το πρώτο βήμα εδώ..

τον τελευταίο καιρό έχω χαθεί λίγο,δεν περνάω απο τα μπλόγκ σας,συνήθως δεν απαντάω στα σχόλια σας γιατί μπαίνω και τα διαβάζω βιαστικά..γενικώς έχω χάσει λίγο σημαντικά πράγματα στην καθημερινότητά μου..μια επίσκεψη στη γιαγιά και τον παππού,ακόμα και στην αδερφή μου πλέον πηγαίνω όποτε τύχει,ένα βράδυ χουχουλιασμένη με τον μπαμπά και τη μαμά παρακολουθώντας μια κωμωδία,ένα "reunion" όπως λέμε μεταξύ μας με τους φίλους μου απο το δημοτικό,έναν καφέ με ατέλειωτο γέλιο και πολλά ακόμη!Όλα αυτά γιατί φέτος,έχω έναν διαφορετικό αγώνα,έναν αγώνα όμως εξίσου δύσκολο..προσπαθώ να ξεπεράσω τον εαυτό μου..διαβάζω,αγωνίζομαι να φτάσω στην πόρτα του πανεπηστιμίου..να δικαιωθώ,να εξασφαλίσω το μέλλον μου,να κάνω ακόμη μια υπερήφανους τους ανθρώπους μου αλλά και τον εαυτό μου..Δυστυχώς έχει γίνει έτσι και χρειάζεται να είμαι όλο το πρωί στο σχολείο και όλο το απόγευμα στο φροντιστήριο,στην προσπάθεια,σε αυτήν την κούρσα..γιατί να θέλει τόση δουλειά?Γιατί να μην είναι επαρκείς οι γνώσεις απο το σχολείο?

Στις 10.02.10 θα πάω στον γιατρό μου να αποφασίσουμε πότε θα κάνω αξονική,αν όχι αυτόν τον μήνα,τον επόμενο σίγουρα..Καταφέραμε να μαζέψουμε και αντισώματα για την ηπατίτιδα γιατί είχαμε στερέψει..χεχε!!Χαιρετώ με χαμόγελαααααααα,γιατί ο μικρός ήρωας είναι ακόμα κάπου εδώ!!!!!!

10 σχόλια:

HnH είπε...

συνεχισε εσυ...!!!!! καλο διαβασμα και μη σε νοιαζει!!! θα πετυχεις, εδω νικησες αλλα και αλλα εδω θα κολλησεις :))

φιλια καλη προσαθεια και καλα αποτελεσματα στις εξετασεις!!!!

χαιρομαι που σε βλεπω να γελας!!!

Μικρός ήρωας είπε...

ευχαριστώ πολύ ειρηνάκι μουυυ..να 'σαι καλά!!φιλακιααα!

neni είπε...

Ψυχή μου,δεν σε φοβάμαι εσένα.Το βλέπω,θα τα καταφέρεις κ εδώ,να σαν να βλέπω την ανάρτηση τώρα που γράφεις ότι ανοίξανε οι πόρτες του Πανεπιστημίου..
Εμείς εδώ θα ήμαστε κ θα σε περιμένουμε να γυρίζεις πάλι εδώ όταν σου λείπει το blogaki σου,όταν θες να ξεσκάσεις,να μας πεις ένα "γεια".

Δώσε ψυχή κ όλα θα πάνε καλά,πίστη κοριτσάκι μου,πίστη κ όλα θα πάνε καλά..

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε...

Και καλά κάνεις... όλα θα πάνε καλά... φιλί χαμόγελο και βουρ στη ζωή...

lena_zip είπε...

Καλό διάβασμα κοριτσάκι μου. Δώσε ακόμα έναν από τους αγώνες σου με ηρωισμό. Ξέρεις εσύ!
Σε γλυκοφιλώ και εύχομαι να πετύχεις όσο πιο ψηλά και καλά για σένα.

hackaday είπε...

Κάνε δουλειά σου κοπέλλα μου και άσε μας εμάς. Εσύ να είσαι καλά και τίποτε άλλο.

Forerunner είπε...

Προσωπικά περιμένω, κάπως σιωπηλά αν θες, τον μικρό ήρωα να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει πάνω από τον ωκεανό της Ζωής, να τον γνωρίσει και μετά να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του σε όσους τον αγάπησαν ή ακόμη και σε αυτούς που τον πλήγωσαν αλλά "δεν πειράζει. Εγώ τους αγαπώ όλους!". Καλή συνέχεια μικρέ ήρωα :)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΠΩΣ ΕΣΥ ΤΑ ΘΕΛΕΙΣ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ :)))))

Anna-Maria είπε...

μόλις πρόσεξα το blog. μα τί δύναμη κρύβουμε μέσα μας! με συγκίνησες ειλικρινά. και χαίρομαι που εσύ παρατήρησες πρώτα τη δική μου γωνιά σκέψεων. είμαι περήφανη. :)

megoulino είπε...

καλη δυναμη ειναι δυσκολο το διαβασμα και οι εξετασεις..ομως οταν σκεφτεσαι το αποτελεσμα λες αξιζει να προσπαθησω..καλη δυναμη ιρωιδακι μου =0)))