
॥εδώ και μια εβδομάδα είμαι σπίτι και αναρρώνω,μαζεύω τις δυνάμεις μου για να μπώ στους παλιούς ρυθμούς!Η εγχείρηση πήγε καλά,τα δείγματα για την βιοψία ακόμα εξετάζονται॥την εβδομάδα αυτή θα ξέρουμε μάλλον αλλά επειδή μεσολαβούν και γιορτές ίσως χρειαστεί και η επόμενη εβδομάδα!Μέχρι τώρα η ταχεία βιοψία μας έδειξε οτι πρόκειται για το λέμφωμα δεν είναι κάτι άλλο॥η γιατρός όμως που αναλύει τα δείγματα είπε οτι μπορεί να είναι κάποιου είδους πνευμονία-μικρόβιο γιατί ο χρωματισμός σε μερικά δείγματα δε βγήκε όπως θα ήθελε!Αυτό είναι μια ευχάριστη έκπληξη που δε περιμέναμε και δίνει λίγο φώς॥βασικά δίνει πολύ φώς,δίνει αφορμή για ελπίδες οτι δεν ήταν τίποτα τελικά και με μια αντιβίωση θα επανέλθουν όλα στον δρόμο τους!Όποτε τώρα περιμένουμε με περισσότερη αγωνία απλώς πρέπει να είμαστε χίλια τοις εκατό σίγουροι γιαυτό καθυστερεί η διαδικασία!Ο,τι κι αν γίνει είμαι εδώ!!Στο νοσοκομείο γνώρισα μια καινούργια φίλη,που έκανε κι αυτή θωρακοτομή για βιοψία σε λέμφωμα!Είναι απο τις αδερφικές φιλίες και είμαι τόσο χαρούμενη που η μοίρα ένωσε τους δρόμους μας!!Πέρα απ'όλα αυτά είναι και Χριστούγενναα που τα αγαπώ τόσο πολύ!!Και δε ζητάω τίποτα γιατί είμαι σπίτι,και είναι τόσο ωραία να είσαι σπίτι!!Σας φιλώ!!
19.12.10
Είμαι σπίτι..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)





13 σχόλια:
Κοριτσάκι μου πόσο περίμενα να μάθω νέα σου. Σ´αγαπαω πολύ μικρή μου και πάντα θα βγαίνεις νικήτρια. Τον έχεις μέσα στη καρδούλα σου τον ήρωα!!
Εύχομαι τα καλύτερα
μαρακι1985
Καλώς ήρθες σπίτι σου!
Καλή ανάρρωση και ελπίζω όλα να πάνε καλά!
Καλές γιορτές!
Χαίρομαι που ξαναγύρισες...Περίμενα τόσο καιρό...Μόνο που δεν ξέρω το όνομά σου, δεν διάβαζα από την αρχή το μπλογκ, για να προσεύχομαι ονομαστικά για σένα. Καλά Χριστούγεννα, να είναι τα καλύτερά σου...
Μαρακι μου ομορφο,συγγνωμη που σ'εκανα να περιμενεις τοσο!!!Ολα ειναι μια χαρα,σ'ευχαριστω πολυ!Φιλακια αστερακι μου!
Ελενακι μου σ'ευχαριστω παρα πολυ για τις ευχες σου!!Φιλακια και καλες γιορτες και σ'εσενα!!!
Σ'ευχαριστω πολυ φιλε-η μου για τις ευχες και τις προσευχες σου!!Ευαγγελια ειναι το ονομα μου,σ'ευχαριστω πολυυ και παλι!!Καλα Χριστουγεννα με πολλα χαμογελα!
Ένα ποίημα από τον ποιητή Βερίτη.
“Σαν έρθει ο πόνος να σε βρει
να τον δεχθείς παλικαρίσια.
Στάσου λεβέντης σαν τη δρυ
τη λαμπαδόκορμη, την ίσια.
Δώρο δικό σου ‘ναι κι ο πόνος
δώρο δικό σου απ’ τ’ ακριβά.
Και φτάνω να σ’ ευγνωμονώ
γι’ αυτές τις ώρες που πονώ.”
Γ. Βερίτης
Χαίρομαι που σε γνωρίζω Ευαγγελία...
Κατερινα μου σ'ευχαριστω πολυ για τους στιχους!!Δε θα μπορουσαν να μ'εκφρασουν περισσοτερο!Χαρα μου κι εμενα,φιλακια!!!
ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΣΟΥ.
Πoίημα για τα Χριστούγεννα, του Γ.Βερίτη.
Νυχτωμένοι στρατοκόποι,
στα σκοτάδια που γυρνάτε,
σαν τι να ’ναι που ζητάτε;
Τόσος δρόμος, τόσοι κόποι
μεσ’ στο σκοτεινό στρατί
τ’ ανηφορικό, γιατί;
νυχτωμένοι στρατοκόποι;
Να! Σε λίγο αρχίζ’ η μπόρα:
Σύγνεφα, βροντή, καπνός.
Και το λιγοστό αστροφώς
που σιγοφέγγει τώρα
όπου ναν’ κι αυτό θα σβύσει.
Και σεις τρέχετε, γυρνάτε,
λες και βιάζεστε να πάτε
σε νυκτερινό μεθύσι.
Τόσος δρόμος, τόσοι κόποι!
σαν τι να ’ναι που ζητάτε
στα σκοτάδια που γυρνάτε,
νυχτωμένοι στρατοκόποι;
-Τι ζητάμε; Φως, διαβάτη;
Είν’ ο πόθος ο βαθύς
κάθε ανθρώπινης ψυχής.
Σαν ποιο ναν’ το μονοπάτι,
που στο Φως θε να μας φέρει;
Αχ! κανείς μας δεν το ξέρει.
Φως ζητάμε, Φως διαβάτη.
Πήραμ’ ένα γιδοστράτι
Και χαθήκαμε στα σκότη,
απ’ την πρώτη μας τη νιότη,
και ζητάμε κι όλο πάμε
κι όσο πάμε και ζητάμε.
Πόσα χρόνια πάνε τώρα;
Χίλια; Δυό χιλιάδες; Τρεις;
Μέτρησέ μας τα αν μπορείς.
Με την ίδια πάντα φόρα,
Στο σκοτάδι, στ’ αστροφώς,
τριγυρνάμε σαν αλήτες,
νυχτωμένοι, παρωρίτες,
και γυρεύουμε το Φως.
Πήγαμε στη Βαβυλώνα,
στο Θιβέτ, στην Καρχηδόνα,
στης Αιγύπτου τις ερμιές.
Μας εμάθαν όλοι οι δρόμοι
κι όλες οι νεροσυρμές
ως την Κίνα κι ως τη Ρώμη.
Τίποτα! Νεκρές ελπίδες!
Δεν ευρήκαμε παρά
λιγοστές χλωμές ακτίδες.
Φως ζητάμε, Φως, διαβάτη.
Ξαναπαίρνουμε φτερά
και πετάμε νύχτα – μέρα
απ’ τον Νείλο στον Ευφράτη
κι ως τις θάλασσες κι ως πέρα.
Τρέξαμε στο Καπιτώλιο
και στον βράχο τον αιώνιο,
κι ανεβήκαμε κι αυτές
του Ολύμπου τις κορφές.
Μα και δω η χαρά σαν πρώτα
σβήστηκε σαν λευκαφρός:
Ήταν φώτα, χίλια φώτα
μα δεν ήτανε το Φως…
Και κινήσαμε και πάλι
Και ριχτήκαμε ξανά
στα λαγκάδια, στα βουνά,
στα σκοτάδια και στην πάλη.
Και γυρνάμε σαν αλήτες,
νυχτωμένοι παρωρίτες
στο σκοτάδι, στ’ αστροφώς.
Αχ! πονόψυχε διαβάτη,
πες εσύ, ποιο μονοπάτι,
θα μας φέρει προς το Φως;
-Κουρασμένοι στρατοκόποι,
που σας είδαν τόσοι τόποι,
που σας θόλωσαν το μάτι
καταιγίδα, ανεμοζάλη,
δίψα, θλίψη, φόβος, μπόρα,
πάρτε και το μονοπάτι
το φτωχό, που θα σας βγάλει
προς της Βηθλεέμ τη χώρα.
Είν’ το ίδιο το στρατί
το ματόβρεχτο που φθάνει
στο μαρτυρικό στεφάνι
κι ως το Γολγοθά κρατεί.
Ακολουθάτε το, ακολουθάτε:
Απ’ τη Φάτνη ως το Σταυρό
μπόρεσα και γω να βρω
τ’ άυλο Φως π’ αναζητάτε.
Γεώργιος Βερίτης (ή Αλέξανδρος Γκιάλας)
Χρόνια πολλά....γεμάτα υγεία και χαρά....χαμόγελα και αισιοδοξία....δύναμη και πίστη....
ελπίδα και υπομονή....
Χρόνια Πολλά κι Ευλογημένα
Δεν ξέρω αν έφτασε το προηγούμενο ποίημα. Μου έβγαζε σφάλμα...
Χρόνια πολλά....γεμάτα υγεία και χαρά....χαμόγελα και αισιοδοξία....δύναμη και πίστη....
ελπίδα και υπομονή....
Χρόνια Πολλά κι Ευλογημένα
Σκρουτζι σ'ευχαριστω πολυ!χρονια πολλα και σ'εσενα!Με υγεια και χαρα!
Κατερινακι μου σ'ευχαριστω παρα πολυ για τα ποιηματακια σου,εχουν πολυ νοημα!Ευχαριστω μεσα απο την καρδια μου και για τις ευχες σου!!Ευχομαι και για εσενα το ιδιο..υγεια πανω απ'ολα και πολλα πολλα χαμογελα στη ζωη σου!!
Δημοσίευση σχολίου