Στο ουράνιο τόξο της ζωής ツ

Ταξίδι,εκεί που πονάν..εκεί που στερούνται,δοκιμάζονται..νομίζουν δε τα καταφέρνουν,νομίζουν..Άλλος κόσμος..σκοτάδι,μοναξιά,δύναμη!Ο πόνος είναι το πρώτο βήμα για τη νίκη..τελειώνουν όλα,κεφάλι ψηλά,να γίνουμε ήρωες!Πόλεμος,χαμόγελο το όπλο..Θα ζήσω ξανά!Ευτυχία..Στο ουράνιο τόξο της ζωής,που βαδίζω σε όποιο χρώμα μου ταιριάζει..κι αν κάτι πάει λάθος ξέρω πως ένα βήμα πιο μπροστά είναι το χρώμα μου το πιο φωτεινό..

2.11.11


Nύχτα.Σε μια γωνιά του κόσμου ένα παιδί γεννιέται.Πρώτη φορά τα μάτια του αντικρύζουν του αντικρύζουν τέτοιο φώς.Σε μια γωνιά του κόσμου μια γυναίκα γίνεται μάνα.Ένας άντρας γίνεται πατέρας.Σε μια γωνιά του κόσμου ένα παιδί ονειρεύεται την πρώτη μέρα στο σχολείο.Ένα άλλο,κοιτά τον ουρανό κι ονειρεύεται πως πετάει.Σε μια γωνιά του κόσμου τ'αστέρια απόψε είναι πιο φωτεινά,σε μια άλλη τρεμοπαίζουν.Μια γυναίκα γυρνά φοβισμένη σπίτι.Μια παρέα τρώει και πίνει.Ένας σκύλος κρυώνει και ψάχνει λίγη αγάπη.Ένα παιδί βλέπει εφιάλτες και μια μάγισσα στη ντουλάπα.Κάπου σε μια γωνιά του κόσμου,για κάποιον η νύχτα είναι μεγάλη.Για κάποιον άλλον είναι θέμα χρόνου να ξημερώσει.Κάποιος γράφει για τη ζωή του.Ένα παιδί ρωτάει πόσα είναι τ'αστέρια.Ένας πολεμιστής κλαίει κρυφά και σφίγγει τα δόντια.Ένας άλλος πολεμά ακόμα.Λένε πως κάθε φορά που μια ζωή έρχεται μια άλλη πρέπει να φύγει.Κάθε φορά που μια γυναίκα γίνεται μάνα,μια άλλη κάνει έκτρωση.Και κάθε φορά που κάνει έκτρωση,μια άλλη προσεύχεται να είχε δικό της μωρό.Κάθε φορά που κάποιος κάνει όνειρα,κάποιος άλλος γκρεμίζει τα δικά του.Ίσως έτσι κρατιέται η ισορροπία.Ίσως γιαυτό ό,τι κι αν γίνεται στον κόσμο απόψε,η νύχτα είναι ήσυχη.Κανείς δεν ακούει πως νιώθει ο άλλος.Κανείς δε μαθαίνει τι συνέβη.Και που.Και γιατί.Το πρωί είναι η φασαρία.Το πρωί είναι ο αγώνας.Το πρωί.Για να υπάρχει φώς.

4 σχόλια:

Ἅ λ ς είπε...

για να υπαρχει φως ή γιατι υπάρχει φως και δεν μπορει κανεις να κρυφτει ?

Μικρός ήρωας είπε...

Και τα δυο..και δεν μπορεί κανείς να κρυφτεί αλλά για να υπάρχει φώς να φωτίζει τον αγώνα του καθένα!

Ανώνυμος είπε...

Κοιτα,οτι και να σου πω για αυτα που γραφεις ειναι λιγο και το πιστευω ειλικρινα αυτο που σου λεω.Σε βρηκα τυχαια το καλοκαιρι και διαβαζοντας οσα εχεις γραψει με βοηθησε η αισιοδοξια σου και ο αγωνας σου.Εισαι πηγη εμπνευσης για εμενα και σε ευχαριστω για την συντροφια που μου εχεις κρατησει και για το κουραγιο που μου εχεις δωσει στις 3,στις 4,στις 5 τα ξημερωματα.Γραφε πιο συχνα γιατι υπαρχουν και καποιοι που σε σκεφτονται αν εισαι καλα.

Τις πιο θετικες μου σκεψεις.

Σπύρος.

Μικρός ήρωας είπε...

Σ'ευχαριστω πολυ φιλε μου Σπυρο!Πραγματι πρεπει να γραφω πιο συχνα..προς το παρον το κανω οταν εχω χρονο!!Καλο βραδυ!