Στο ουράνιο τόξο της ζωής ツ

2011-12-31T19:43:00.003+02:00

Πέρασαν χρόνια απο τότε που γεννήθηκα.Κάθε ένα ήταν πάντα μια καινούργια αρχή,μια νέα,κενή σελίδα στο παραμύθι της ζωής.Πάντα θα έχεις κάτι άσχημο να γράψεις και πάντα κάτι όμορφο να το σβήσει.Πέρασαν χρονιές με χαμένα όνειρα,χαμένες ελπίδες,χαμένα χαμόγελα,χαμένο κουράγιο.Σημασία έχει να τα βρίσκεις ξανά στη πορεία.Μπορείς να τα χάσεις μα όχι για πάντα.Μπορείς να τα χάσεις όπως χάνεις το φώς απο τα μάτια σου όταν τα κλείνεις για δευτερόλεπτα.Έμαθα νωρίς να εκτιμάω τον χρόνο.Έμαθα νωρίς οτι φεύγει άλλες φορές εύκολα κι άλλες φορές δύσκολα.Κάποιος μου είπε οτι είναι μια στιγμή στην αιωνιότητα.Και έχει δίκιο.Ο χρόνος είναι ένα ταξίδι που ξεκινάς παιδί και καταλήγεις νέος.Μη ξεχνάς οτι μέσα σου είσαι ακόμα έκεινο το παιδί που περίμενε με αγωνία να φύγει για το ταξίδι,μη ξεχνάς πως έχεις στη βαλίτσα σου όση δύναμη θα χρειαστείς,μη ξεχνάς οτι θα έχεις εμπόδια να περάσεις,πόνους να αντέξεις και πράγματα να θυσιάσεις.Μη ξεχνάς πως πάντα θα έχεις ένα χαμόγελο να τρέχει πίσω σου,πάντα ένα φώς να σε προσέχει πριν χαθείς.Κι αν χάσεις και τον δρόμο σου,δεν έγινε και κάτι.Μεσα στους δρόμους πάντα κάτι θα βρίσκεις.Να γυρνάς σαν αλήτης στη γειτονιά των ονείρων,ξυπόλητος πάνω στην περηφάνεια σου.Μη πέφτεις αμα δεν είναι και τόσο ανάγκη,μείνε όρθιος,μείνε δυνατός,μείνε παιδί,μείνε με μάτια αληθινά να κοιτάς τον κόσμο όπως σου αρέσει,όπως είναι πιο όμορφος.Καλή χρονιά.Καλό ταξίδι.Να προσέχεις τα όνειρα σου,την βαλίτσα σου και κράτα την καρδιά σου ζεστή.:))

Τα λένε άστρα.

2011-11-17T00:40:00.000+02:00

-Τι είναι αυτά τα σημάδια στον ουρανό;

-Είναι ευχές που περιμένουν να κατέβουν στη γή.

-Τι περιμένουν για να κατέβουν;

-Αυτό που περιμένουν κορίτσι μου,είναι η κατάλληλη στιγμή.

-Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;

-Όταν η καρδιά σου ζητά κάτι με χαμόγελο κι ένα λουλούδι στο χέρι.Φτάνει με τις ερωτήσεις.

-Μπαμπά,στο σχολείο μας είπαν πως τα λένε άστρα.Μπαμπά θέλω να πιάσω ένα άστρο.Θέλω μα δε κατεβαίνει κανένα στη γή.

-Μικρή μου,τα άστρα δε μπορείς να τα φτάσεις.Μπορείς να τα αφήσεις να περπατήσουν στα όνειρα σου.Μικρή,εκεί ψηλά είναι όλα αυτά που αγαπάς.Τα άστρα έχουν κρυμμένη κάπου την ιστορία της ζωής σου.Είναι όλα όσα είσαι,κι εσύ κι εγώ.

-Μπαμπά θέλω να ξέρω τι θα ζήσω.

-Αν μάθεις θα χαθεί η μαγεία,ένα ένα τα άστρα θα σβήνουν.Κλείσε τα μάτια κορίτσι μου,κάνε δυο-τρία βήματα.Αν πέσεις σήκω.Αν σου πεί κανείς πως δε μπορείς σήκω πιο γρήγορα.Μόλις βρείς το βήμα σου συνέχισε.Παίξε παιδί μου.Παίξε,τρέχα και γέλα.Ονειρέψου οτι κάνεις βόλτα στ'άστρα.Στο όνειρο υπάρχει ζωή.

-Μπαμπά,το αποφάσησα.Θα γίνω το παιδί που τριγυρνάει στ'αστέρια.Θα αγκαλιάζω όποτε θέλω αυτά που αγαπώ.Στο φώς τους θα λάμπουν τα μάτια μου.Μπαμπά δεν έφυγα απο εδώ.Μπαμπά δε τόλμησα να φύγω στ'αλήθεια απο κοντά σας.Όμως να ξέρεις κάθε μέρα είμαι στ'αστέρια.Κατεβαίνω για να γελάσω,ίσως για να κλάψω και λίγο.Πατέρα,έχω σημάδια που μαρτυράνε πως πόνεσα.Δεν στο ξεστόμισα ποτέ.Τ'αστέρια πατέρα επουλώνουν τις πληγές μου.Μ'ένα τραγούδι που μου λέν πρίν κοιμηθώ.Μου είχες πεί να είμαι αυτό το παιδί,όχι με λόγια αλλά σε μια άλλη γλώσσα.Ξέρω πως τα κατάφερα και πάντα θα τα καταφέρνω.

2011-11-02T20:25:00.003+02:00

Nύχτα.Σε μια γωνιά του κόσμου ένα παιδί γεννιέται.Πρώτη φορά τα μάτια του αντικρύζουν του αντικρύζουν τέτοιο φώς.Σε μια γωνιά του κόσμου μια γυναίκα γίνεται μάνα.Ένας άντρας γίνεται πατέρας.Σε μια γωνιά του κόσμου ένα παιδί ονειρεύεται την πρώτη μέρα στο σχολείο.Ένα άλλο,κοιτά τον ουρανό κι ονειρεύεται πως πετάει.Σε μια γωνιά του κόσμου τ'αστέρια απόψε είναι πιο φωτεινά,σε μια άλλη τρεμοπαίζουν.Μια γυναίκα γυρνά φοβισμένη σπίτι.Μια παρέα τρώει και πίνει.Ένας σκύλος κρυώνει και ψάχνει λίγη αγάπη.Ένα παιδί βλέπει εφιάλτες και μια μάγισσα στη ντουλάπα.Κάπου σε μια γωνιά του κόσμου,για κάποιον η νύχτα είναι μεγάλη.Για κάποιον άλλον είναι θέμα χρόνου να ξημερώσει.Κάποιος γράφει για τη ζωή του.Ένα παιδί ρωτάει πόσα είναι τ'αστέρια.Ένας πολεμιστής κλαίει κρυφά και σφίγγει τα δόντια.Ένας άλλος πολεμά ακόμα.Λένε πως κάθε φορά που μια ζωή έρχεται μια άλλη πρέπει να φύγει.Κάθε φορά που μια γυναίκα γίνεται μάνα,μια άλλη κάνει έκτρωση.Και κάθε φορά που κάνει έκτρωση,μια άλλη προσεύχεται να είχε δικό της μωρό.Κάθε φορά που κάποιος κάνει όνειρα,κάποιος άλλος γκρεμίζει τα δικά του.Ίσως έτσι κρατιέται η ισορροπία.Ίσως γιαυτό ό,τι κι αν γίνεται στον κόσμο απόψε,η νύχτα είναι ήσυχη.Κανείς δεν ακούει πως νιώθει ο άλλος.Κανείς δε μαθαίνει τι συνέβη.Και που.Και γιατί.Το πρωί είναι η φασαρία.Το πρωί είναι ο αγώνας.Το πρωί.Για να υπάρχει φώς.

2011-09-16T13:17:00.003+03:00

Κάνε κουράγιο.Ξέρω σε πλάκωσαν τα κύμματα.Κάνε κουράγιο,φτάνουμε.Σε λίγο πετάμε για τ'αστέρια.Κάνε κουπί.Δυνατά.Γρήγορα.Φτάνουμε σσου λέω.Μην εγκαταλείπεις έτσι.Πάρε μια ανάσα αδερφέ μου,έχουμε δρόμο.Θα φτάσουμε στ'αλήθεια.Είμαστε στα μισά τώρα..Κοντά στον χαλασμό.Εκεί που όλα θα γίνουν κομμάτια και θα ξαναενωθούν.Κράτα γερά,πάνε σιγά σιγά
να μη πέσουν τα όνειρα.Να μη σου πέσει ελπίδα.Πρόσεχε.Και πάψε να αμφιβάλλεις για το πώς θα τελειώσει το ταξίδι.Δεν έμαθες πως όποιος παλεύει με τα κύμματα,πατάει στεριά;Δεν είναι εύκολο,αλλά μείνε,πάλεψε,άσε τα ρούχα σου να σκιστούν,άσε τη θάλασσα να σκοτινιάσει.Πάλεψε και θα δείς πού μας βγάζει.Κοίτα τώρα,έχεις δεί πουθενά τέτοιο φώς;σου έχουν τραγουδήσει ποτέ τόσο γλυκά τα πουλιά;σ'έχει αγκαλιάσει τόσο σφιχτά ο ουρανός;Δυό μάτια απο ψηλά θα μας προσέχουν.Και όλα θα πάνε καλά...

18.07.2011

2011-09-12T01:33:00.003+03:00

Είμαι κερί,μισό,λιωμένο.Πότε-πότε η φλόγα μου δυναμώνει.Πότε-πότε κοντεύει να σβήσει..Είμαι ο άνεμος που ταράζει τα νερά του κακού.Είμαι ανάσα,βαθιά και απο την ευχή βγαλμένη.Είμαι ζωή μα μέσα μου παραμονεύει θάνατος.Είμαι ενα κολύμπι κόντρα στο κύμα.Τρώω φρίκες.Σιωπώ και συνεχίζω.Δε θα με πάρει εμένα το ρεύμα.Δε θα με βγάλει σε όποια στεριά θέλει.Γι'αυτό παλεύω με κύμματα να σώσω την ψυχή μου.Ταλαίπωρη κι αυτή,τρώει τις φρίκες της.Μα σαν σκυλί ορμάει και τρέχει,να σωθεί,να σώσει.Όπως κι ο σκύλος αγαπάει τον αφέντη,το ένστικτό του του λέει πάντα να περπατά μπροστά του.Με μια κραυγή αποτρέπει το άσχημο.Κι άλλες φορές καίγεται γι'αυτόν.Τον μοναδικό του.Η ψυχή είναι ελεύθερη.Σ'όποιο κλουβί κι αν την μαντρώσεις,δραπετεύει,τραγουδά,χτίζει όνειρα,χειροποίητα.Με πόνο και δάκρυ.Έτσι αξίζει.Εγώ εδώ,η ψυχή μου χάθηκε,βούλιαξε στα ταξίδια,τριγυρνάει εδώ κι εκει.Ελεύθερη κι αλήτισσα.Τραγουδάει κι ονειρεύεται.Σκοντάφτει στα όνειρα και γελάει..Το σώμα είναι απλά ένα σπίτι.

2011-08-31T01:06:00.002+03:00

Λένε πως η ζωή είναι ένα όνειρο που είδε ο Θεός.Πως κάθε μέρα που ζούμε έχει γραφτεί απο το χέρι Του σ'ένα ημερολόγιο..

Τι όμορφος που είναι ο κόσμος Σου;πόσο υπέροχα ζωγράφισες τη φύση;με τι σοφία δημιούργησες τον άνθρωπο;του έδωσες καρδιά και νού και δυο χέρια ν'αγκαλιάζει..Ο κόσμος σου αλληλοσυμπληρώνεται μαγικά.Το νερό σβήνει τη φωτιά,το καλό διώχνει το κακό,το γέλιο ξετρυπώνει μέσα απο κάθε κλάμα.Ακόμα και τα δάκρυα είναι υγρά διαμάντια.Κάποτε Θεέ μου Σου υποσχέθηκα οτι θα Σου αποδείξω πόσο πολύ θέλω να ζήσω,πόσο πολύ θέλω να μείνω στ'όνειρό Σου,να μη ξυπνήσεις για εμένα ακόμη.Ίσως να γέλασες μ'ένα παιδί που Σου έταξε πολλά,μα φαίνεται πως έκανα καλά την δουλειά μου.Σου χαμογέλασα πολλές φορές,σ'ευχαρίστησα που μου μαθαίνεις έτσι τον κόσμο,που έχω την τιμή να πολεμάω για Εσενα.Κι Εσύ πάντα Πατέρας μου,με σώζεις έστω και τελευταία στιγμή,με κρατάς εδώ,που αγαπάω όλα αυτά που έφτιαξες.Σ'ευχαριστώ.

Φόβος.

2011-08-12T19:27:00.004+03:00

Φόβος.Μεγάλο κόλπο ο φόβος.Επιμένει τόσο πολύ.Στην αρχή του έκανα την χάρη.Τον άφησα να έρθει για λίγο να κάτσει κοντά μου.Μου είπε μεγάλες ιστορίες.Ψεύτικες.Πως τάχα δε θα πάνε καλά τα πράγματα.Άλλες πάλι φορές προσπάθησε για ώρες να με πείσει οτι τα αποτελέσματα της αξονικής δε θα είναι καλά.Μονάχα μια φορά βγήκε αληθινός.Όποτε έρχεται να καθίσει διώχνει το θάρρος απο δίπλα.Το παραμυθιάζει κι αυτό πως δήθεν έτσι πρέπει να γίνει.Του φωνάζει,το προσβάλλει και το θάρρος αν και συνήθως δε καταλαβαίνει απο αυτά κάποιες φορές κουράζεται και φεύγει.Δικαιολογημένα.Μήνες τώρα είμαστε μαλωμένοι με τον φόβο.Μια νύχτα του είπα βαριές κουβέντες γιατί με κούρασε.Του είπα πως απο κείνη την στιγμή και μετά για εμένα θα ήταν σαν να μην υπάρχει.Ότι η νύχτα θα με βοηθήσει να μην τον ακούω.Θα παίζει μελωδίες με τους βοριάδες της.Θα με βοηθήσει να κοιμάμαι τα βράδια που θα με ζαλίζει μιλώντας συνέχεια.Του είπα επίσης πως ό,τι κι αν λέει εγώ θ'ακούω το θάρρος.Γιατί αυτό με γεμίζει υπερηφάνεια και δάκρυα χαράς.Ενώ ο φόβος με κάνει μικρή,με κάνει και κρύβομαι σαν παιδί.Εκείνη τη νύχτα αποφάσησα πως εγώ δε θα ζήσω έτσι.Δε θα κρύβομαι,δε θα σκύβω το κεφάλι,δε θα νιώθω μικρή γιατί εγώ είμαι μεγάλη.Τότε αυτός θύμωσε κι έφυγε χωρίς να πεί λέξη.Απο τότε έρχεται ξανά.Πού και πού.Σε κάτι νύχτες που λέγονται δύσκολες.Δεν τον ακούω.Κάνω πως δεν τον ακούω.Τον κοροιδεύω.Ο καλύτερος τρόπος να ξεπεράσεις τον μεγαλύτερό σου φόβο είναι να τον αντιμετωπίσεις..Να τον αφήσεις να καθίσει δίπλα σου,να τον κοιτάξεις στα μάτια και να του πείς πως πρέπει να σηκωθεί γιατί εκεί κάθεται το θάρρος.

Καλό καλοκαίρι

2011-07-11T21:11:00.003+03:00

Πάνω σ'ένα κύμα έχω αράξει τα όνειρα μου.Κάπου σε μια θάλασσα του κόσμου έχω ταξιδέψει τις ελπίδες μου.Σε μια παραλία ξαποστένει η ψυχή μου,εκεί στην άμμο χαράζει βήματα,χαράζει "θέλω" και "μπορώ".Τίποτα παραπάνω.Με κλειστή ματιά βλέπεις το φώς.Ο ήλιος σ'ενοχλεί ακόμη κι όταν δεν τον κοιτάς.Σε τσιγκλάει,ζητάει σημασία.Σαν να έχει να σου πεί ένα μυστικό.Καίει τον δρόμο σου με ελπίδες.Μια μέρα παραπέρα.Όπου κι αν στέκεσαι σε βλέπει,σε γεμίζει φώς.Σε φωνάζει να κοιτάς εκεί,στο φώς,όχι μόνο όταν σε τρομάζει το σκοτάδι,όχι μόνο όταν χάνεις τον δρόμο σου.Το φώς είναι μια ελπίδα,το φώς είναι ένα μονοπάτι,ένα κουράγιο,ένα χαμόγελο,ένα χτύπημα στην πλάτη,μια σπρωξιά,μια φόρα να πέσω με τα μούτρα στα όνειρα.Να πέσω εκεί και δύσκολα να σηκωθώ.Είναι ένας κόσμος,ή μάλλον μια άλλη διάσταση του κόσμου μας,μια πόρτα που οφείλουμε ν'ανοίξουμε.Φώς σημαίνει ανάσα.Φώς σημαίνει ζωή.

2011-06-28T23:02:00.002+03:00

Κοίτα την δύναμη.Κοίτα αυτήν την δύναμη.Κοίταξέ την πώς παλεύει.Επιμένει.Δεν εγκαταλείπει.Πέφτει και σηκώνεται ξανά.Τώρα κοίτα πώς την κοιτούν οι άλλοι.Φοβούντε μήπως χάσει.Μήπως την τσακώσει ο εχθρός.Ποντάρουν σε αυτόν όλα τους τα χρήματα.Εκείνη όμως κρατά το παιχνίδι.Είναι μαγικό.Δε μοιάζει να παλεύει.Δε μοιάζει να πονάει.Χαμογελάει.Συνέχεια.Γελάει και σου τρυπάει τ'αυτιά.Ο εχθρός μαζεύεται.Δειλιάζει και φεύγει.Σιγά-σιγά.Βήμα-βήμα κάνει πίσω.Ώσπου θα χαθεί και πάλι.Είναι μια μάχη που φαίνεται άνιση,όμως μην την υποτιμάς.Πόνταρε τα όλα σε αυτήν και κοίτα.Κοίτα πώς σιγά-σιγά ο αμνός κυνηγάει τον λύκο.Τον στριμώχνει.Τον αποδυναμώνει και τον τρώει.Είναι μαγικό.

Η μεγαλύτερη μας δόξα δεν είναι οτι δε πέφτουμε ποτέ αλλά οτι ξανασηκωνόμαστε κάθε φορά που θα πέσουμε.

Ιστοριούλα!

2011-06-14T17:23:00.001+03:00

<<Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί.Χωρίς να μιλήσει πήρε απο τη χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να τι γεμίζει με μικρές πέτρες.Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία.

Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο ρώτησε:-Είναι γεμάτο το βάζο;Οι μαθητές δίστασαν για λίγο αλλά απάντησαν:-Ναι,είναι γεμάτο.Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσεις,πήρε απο τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο,το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών.
Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο,ρώτησε:-Είναι γεμάτο το βάζο;Και οι μαθητές απάντησαν:Ναι,είναι γεμάτο.Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσε πήρε απο την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο.Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βοτσάλων.Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο,ρώτησε:Είναι γεμάτο το βάζο;Οι μαθητές δίστασαν λίγο αλλά απάντησαν:-Ναι,είναι γεμάτο.Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε απο την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο.Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου.
Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο,ρώτησε:-Είναι γεμάτο το βάζο;Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:-Ναι,είναι γεμάτο.

Τώρα,λέει ο καθηγητής,θέλω να θεωρήσετε οτι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας..Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας,η οικογένεια,ο σύντροφος σας,τα παιδιά σας,η υγεία σας,οι καλοί σας φίλοι.Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν,η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας,όπως οι σπουδές,η δουλειά μας,το σπίτι μας,το αυτοκίνητό μας,τα στερεοφωνικά μας.Αν αυτά βάλετε πρώτα στο βάζο δε θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες.τα σημαντικά της ζωής.Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα,τα πολύ μικρά της ζωής.Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο,δε θα υπάρχει χώρος ούτε για πέτρες ούτε για βότσαλα.Το βάζο είναι η ζωή σας.Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα,δε θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.

Ξεχωρείστε ποια είναι σημαντικά για την ευτυχία σας.Μιλήστε με τους γονείς σας,παίξτε με τα παιδιά σας,απολαύστε τον σύντροφό σας,προσέξτε την υγεία σας,χαρείτε με τους φίλους σας.Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές,πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία,πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας,το αυτοκίνητό σας,τα στερεοφωνικά σας.Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα.Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι.Ένας όμως ρώτησε:-Καλά και η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:-Χαίρομαι που ρωτάς,θα σας πω.Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σου,δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι,πρέπει ξέρεις οτι πάντα θα υπάρχει λίγος χρόνος για δύο μπυρίτσες!!>>

Έχει καιρό..

2011-05-03T12:33:00.002+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=GWrxs2RDNRU&feature=related

Έχει καιρό που έμαθα να ξεχωρίζω το φώς στο σκοτάδι..έχει καιρό που καλωσόρισα τον κρυμμένο μου εαυτό,έχει καιρό που αποφάσησα πως πάντα θα είμαι εκείνο το παιδί και πως πάντα θα βλέπω τον κόσμο μέσα απο τα μάτια του.Μέσα απο τα ταξίδια της ψυχής του θα μαθαίνω τον κόσμο!Έχει καιρό που άρχισαν όλα να φαίνονται παιχνίδι..έχει καιρό που έχασα και κέρδισα!Έχει καιρό που σταμάτησα ν΄ακούω την σκέψη μου όταν μου μιλάει άσχημα..έχει καιρό που προσπάθησα και πέτυχα,κι άλλον τόσο καιρό που δεν πέτυχα!Κουβαλάω όλον αυτόν τον καιρό,σαν ένα φυλαχτό στην καρδιά μου,κι όταν θα έρθει η μέρα που θα ταξιδεύει κι εσένα η ψυχή σου,θα με καταλάβεις...

Χριστός Ανέστη..

2011-04-26T22:04:00.005+03:00

..και χρόνια πολλά σε όλους σας ξεχωριστά!!Θα ζητήσω συγγνώμη που σας άφησα σε αγωνία όλον αυτόν τον καιρό!Τα νέα ήρθανε πριν μια εβδομάδα,όταν έκανα αξονική!Πάμε καλά,η νόσος ελαττώθηκε απο το μεσοθωράκιο και απο τον τράχηλο έφυγε τελείως!Η αξονική επίσης έδειξε οτι έχω μια λοίμωξη που ωφείλεται σε μύκητα κι έτσι παίρνω καθημερινά ενα ενδοφλέβειο φάρμακο και θα παρακολουθήσουμε πως πάει!Επίσης θα συνεχίσω με 3 ακόμα θεραπείες για να εξαφανιστεί τελείως και να συνεχίσουμε!Όπως και να 'χει σημασία έχει το συμπέρασμα αυτής της ιστορίας είναι πως ότι θέλεις τόσο πολύ,ότι λαχταράς τόσο πολύ,θα το δείς να συμβαίνει αν πραγματικά το παλέψεις,και δώσεις όλη σου την δύναμη,λίγη ή πολλή,όλη σου την ψυχή!Θα πάρεις την ανταμοιβή για τον αγώνα σου,τα παράσημά σου,σαν άξιος πολεμιστής!Θέλει ίσως πολύ κόπο να το δείς να συμβαίνει αλλά όταν όλα παίρνουν τον δρόμο τους,ανασαίνεις πιο εύκολα,κοιτάς τον ήλιο κατάματα και δίνεις στον φόβο την γροθιά που του αξίζει!Θα τα καταφέρω ξανά όπως την πρώτη φορά..

Ξεκινάει η μέρα..

2011-03-07T17:04:00.004+02:00

..ανοίγω τα μάτια.Ευχαριστώ γι'αυτό.Που η μέρα ξημέρωσε για μένα.Θα ευχηθώ κουράγιο στον εαυτό μου,ίσως συναντήσουμε δυσκολίες απόψε.Θα προσπαθήσω να μη σκεφτώ κάτι κακό.Θα ξεχάσω οτι έχω λέμφωμα για λίγο.Θα ετοιμαστώ για να βγώ έξω,θα πάω απο την σχολή.Εκεί γνώρισα κάποιους νέους φίλους.Ακόμη δε τους ξέρω καλά..Όποτε τους κοιτώ,σκέφτομαι πόσα δε ξέρουν για εμένα και πόσο φυσιολογική φαίνομαι να είμαι,να είναι η ζωή μου.Έχει πλάκα.Στο λεωφορείο,εύχομαι να με προστατέψει ο Θεός απο τα μικρόβια.Η μαμά μου λέει να μη πηγαίνω στα μαθήματα αφού δεν είναι υποχρεωτικά όμως θέλω να πηγαίνω,να γνωρίσω καλύτερα τα παιδιά,να κρατήσω σημειώσεις,ν'ακούσω τις διαλέξεις που μου αρέσουν και βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το μάθημα αφού πρόκειται για την ψυχολογία.Θέλω να προσπαθώ.Το βραδάκι θα βγώ μια βολτούλα.Θα βάλω τα πιο όμορφά μου ρούχα.Όταν φτάνει η ώρα για τα μαλλιά μου,χαίρομαι τόσο πολύ που τα έχω ακόμα κι ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου γι'αυτό.Πέφτω για ύπνο.Η ώρα της προσευχής είναι η πιο σημαντική όλης της ημέρας.Λέω πώς ότι έρθει θα το δεχτώ και θα το πολεμήσω αξιοπρεπώς.Ευχαριστώ,τόσο πολύ ευχαριστώ,τόσο δυνατά που ο ήλιος φώτισε ακόμη μια μέρα και για μένα.Που το κακό δεν ήρθε και ίσως προσπάθησε πολλές φορές να έρθει απόψε.Ευχαριστώ επίσης που είχα την τιμή να είμαι ένας πολεμιστής Του σε αυτήν την ζωή.Εύχομαι να ήταν όλα εντάξει για όλους τους ανθρώπους σήμερα.Να είστε καλά και να μη ξεχνάτε ποίοι είστε και πώς φτάσατε εκεί που είστε απόψε!

Δεν είσαι μόνος..

2011-01-28T13:10:00.005+02:00

..σε κάθε αγώνα της ζωής,μικρό ή μεγάλο,δεν είσαι ο μόνος στην αρρένα!Υπάρχουν σε διάφορες γωνιές πολλοί ακόμα..άλλοι έχουν πείσμα και θα δείς πως ρίχνονται με φόρα να παλέψουν,άλλοι είναι ήσυχοι κι έχουν τόση υπομονή που δε θα κουραστούν να παλεύουν,άλλοι είναι γενναίοι και σκορπίζουν δύναμη σε όλους τους υπόλοιπους,σε μερικούς θα δείς ένα ουράνιο τόξο να κρέμεται απο πάνω τους,αυτοί είναι φορτωμένοι με όνειρα κι ελπίδες..Κάποιοι απο αυτούς δε καταλαβαίνουν καν οτι παλεύουν,κι αυτό κρύβει μια μαγεία γιατί θα δείς πως στέκονται πολύ γερά στα πόδια τους!Υπάρχουν και μερικοί που ο φόβος συχνά φωλιάζει στην καρδιά τους,αυτούς ίσως τους παίρνει λίγο χρόνο να συνεχίσουν!Ο καθένας γενικά,για κάτι παλεύει,για κάτι που τον προκαλεί σε μάχη..κάθε μέρα είναι πόλεμος,το καλό και το κακό!Μέρικες φορές κερδίζει το κακό,είναι οι στιγμές που το καλό το επιτρέπει,για κάποιο λόγο που αργότερα θα ανακαλύψεις,αργά ή γρήγορα..Το καλό νικάει στο τέλος,έτσι κι αλλιώς,γιατί θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι και χειρότερα!Εγώ είμαι η Ευαγγελία και παλεύω με το λέμφωμα,για όσες φορές χρειαστεί και για όσο χρειαστεί,παλεύω και δεν αφήνω το κακό να περάσει!Αν ενωθούμε είμαστε πολλοί,και ο καθένας παλεύει προς τιμήν του άλλου,προς τιμήν αυτών που έχασαν τη μάχη,προς τιμήν όλων όσων βλέπουν στα μάτια μας κάτι παραπάνω!Η ζωή δίνει όσα μπορούμε να αντέξουμε,κι αν αντέχουμε τόσα,μπορούμε να αντέξουμε και τόσα άλλα!!

Όλα είναι..

2011-01-25T16:26:00.002+02:00

μια χαρά!!Είμαι σπιτάκι μου,οι γιατροί αποφάσισαν να κάνουμε τις χημιοθεραπείες με τα χάπια τις οποίες έχω ξανακάνει!Είναι ήπιες και εύκολες σχετικά αλλά ήταν η μόνη θεραπεία που αντέδρασε καλά το λέμφωμα!Με αυτήν,υποχώρησε το 2οο9!Ευτυχώς,όλα είναι καλύτερα!Έχω ανακτήσει τις δυνάμεις μου απο την εγχείρηση,συνεχίζω και τα μαθήματα οδήγησης που έχω αφήσει στη μέση απο το Νοέμβριο και όλα κυλάνε ήρεμα!Αυτά τα λίγα,απλά γράφω για να μην ανησυχείτε!Φιλάκια!

Καλή χρονιά..

2011-01-02T17:45:00.002+02:00

Χρόνια πολλά,καλή χρονιά!Εύχομαι για όλους το २०११ να είναι κάτι διαφορετικό,κάτι χαρούμενο που θα φέρνει μόνο γλυκιές αναμνήσεις στο νού μετά απο χρόνια!Η αλήθεια είναι οτι δύσκολα πετυχαίνεις μια τέτοια χρονιά!Κάθε χρόνος που φεύγει αφήνει κι ένα σημάδι,πολλά μαθήματα και κάθε χρόνος που έρχεται φέρνει κι αυτός κάτι απο αυτά!Η ζωή φέρνει δώρα,κάποιες φορές με ανεξήγητο τρόπο και κάποιες φορές με τον αναμενόμενο!Εγω σας εύχομαι όλες τις χρονιές της ζωής σας,να έχετε κάτι να αγαπάτε,σε κάτι να πιστεύετε και για κάτι να παλεύετε!Υγεία μόνο να έχετε,και όλα τα άλλα θα έρθουν!Εγώ,την περιπέτεια του २०११ την έχω στο τσεπάκι μου!Το πόρισμα έδειξε οτι δεν έχω πνευμονία αλλά εμφανίστηκε το λέμφωμα ξανά!Αυτήν την εβδομάδα θα μπώ στο νοσοκομείο να κάνω μια χημειοθεραπεία πεντε-εξι ημερών!Αυτήν την φορά είμαι περισσότερο αποφασισμένη,γιατί ξέρω οτι έχω την δύναμη να νικήσω ξανά!Με τα φτερά της πίστης είμαι έτοιμη!Μη ξεχνάς,όταν η ζωή λίγο σκοτινιάζει να περπατάς με τη ματιά σου στο φώς,γιατί το φώς πάντα νικάει το σκοτάδι!Ολα θα είναι καλά,πολλές ευχές για εσάς και τα πρόσωπα που αγαπάτε!

Είμαι σπίτι..

2010-12-19T19:31:00.003+02:00

॥εδώ και μια εβδομάδα είμαι σπίτι και αναρρώνω,μαζεύω τις δυνάμεις μου για να μπώ στους παλιούς ρυθμούς!Η εγχείρηση πήγε καλά,τα δείγματα για την βιοψία ακόμα εξετάζονται॥την εβδομάδα αυτή θα ξέρουμε μάλλον αλλά επειδή μεσολαβούν και γιορτές ίσως χρειαστεί και η επόμενη εβδομάδα!Μέχρι τώρα η ταχεία βιοψία μας έδειξε οτι πρόκειται για το λέμφωμα δεν είναι κάτι άλλο॥η γιατρός όμως που αναλύει τα δείγματα είπε οτι μπορεί να είναι κάποιου είδους πνευμονία-μικρόβιο γιατί ο χρωματισμός σε μερικά δείγματα δε βγήκε όπως θα ήθελε!Αυτό είναι μια ευχάριστη έκπληξη που δε περιμέναμε και δίνει λίγο φώς॥βασικά δίνει πολύ φώς,δίνει αφορμή για ελπίδες οτι δεν ήταν τίποτα τελικά και με μια αντιβίωση θα επανέλθουν όλα στον δρόμο τους!Όποτε τώρα περιμένουμε με περισσότερη αγωνία απλώς πρέπει να είμαστε χίλια τοις εκατό σίγουροι γιαυτό καθυστερεί η διαδικασία!Ο,τι κι αν γίνει είμαι εδώ!!Στο νοσοκομείο γνώρισα μια καινούργια φίλη,που έκανε κι αυτή θωρακοτομή για βιοψία σε λέμφωμα!Είναι απο τις αδερφικές φιλίες και είμαι τόσο χαρούμενη που η μοίρα ένωσε τους δρόμους μας!!Πέρα απ'όλα αυτά είναι και Χριστούγενναα που τα αγαπώ τόσο πολύ!!Και δε ζητάω τίποτα γιατί είμαι σπίτι,και είναι τόσο ωραία να είσαι σπίτι!!Σας φιλώ!!

Ελπίδα,η καθησυχαστικη φιλη!

2010-11-24T21:24:00.003+02:00

Σημερα μιλησα ξανα με τον γιατρο,μου ειπε οτι τελικα θα κανουμε επεμβαση για βιοψια!Ειπε να κανονισουμε το ταχυτερο δυνατον για να ξερουμε!Θα μπουμε σε αυτην την διαδικασια για να ξερουμε με τι εχουμε να κανουμε,μπορει να ειναι νεκρο ή ζωντανο,μπορει επισης να ειναι κατι αλλο και οχι η νοσος που ξεραμε!Και αυτο το τελευταιο με τρομαζει περισσοτερο।Ρωτησα τον γιατρο τι εννοει?κατι κακο?μου ειπε οτι και νοσο να βρουμε παλι ειναι κακο και οτι ξερει οτι το μυαλο μου κανει πολλα σεναρια αλλα δε μπορουμε να πουμε κατι χωρις να δουμε αποτελεσμα!!Η αληθεια ειναι οτι αν αφησω ελευθερο τον εαυτο μου σκεφτομαι τα χειροτερα,ομως κατευθειαν συμμαζευομαι μολις καταλαβω οτι το κανω!Εκτος αυτου,στο σπιτι επικρατει επισης αγχος,ειδικα απο τη μαμα και πρεπει να κανω οτι δεν τους ακουω,γιατι δε χρειαζομαι επιπλεον αγχος!Δεν τους παρεξηγω ομως ειναι λογικο,ολα ηταν ησυχα και αυτη η εξελιξη μας ταραξε καπως!Εγω παλι,δε θα ξεχασω ποτε οταν μια μερα ειχα αποτελεσματα του ΡΕΤ στο χερι μου που ελεγαν οτι βρεθηκε νεα εστια σε αλλο σημειο κλπ κλπ!Τοτε μια γιατρος που δε με ειχε ξαναεξετασει και πρωτη φορα ειχε δει τον φακελο μου,δεν σχολιασε κατι πανω στα αποτελεσματα!Εγω,της ειπα μηπως αυτη η εστια ειναι φλεγμονη γιατι ημουν κρυωμενη!Τοτε αυτη μου απαντησε "Κρινωντας απο το ιστορικο της νοσου σου και με τον χαρακτηρα που εχει δειξει δε θα το ελεγα αυτο,παρ'ολα αυτα σου ευχομαι να ειναι φλεγμονη" Αυτη ηταν η αληθεια,που οπως συνηθως ηταν ωμη!Τοτε ημουν και μικροτερη και βγηκα απο το γραφειο σαν βρεγμενη γατα γιατι καποιος εκει μεσα με γειωσε,με κατεβασε απο το συννεφο της ελπιδας!Στην επαναληπτικη εξεταση η νεα αυτη εστια ειχε εξαφανιστει και δεν εμφανιστηκε ποτε κατι καινουργιο μεχρι τωρα προσφατα!Ενιωσα σαν να δικαιωθηκα,που ειχα αυτη την ελπιδα,που παρ'ολο που δεν με εμψυχωσε η γιατρος εγω δεν την πουλησα την ελπιδα μου!Εκεινη την μερα ορκιστηκα στον εαυτο μου,πως οτι κι αν λενε δε θα κατεβαινω απο το συννεφο της ελπιδας,θα παρακουω!Σαν να κλεινω τ'αυτια μου κανωντας εκεινο το σπαστικο "λαλαλα" που κανουν τα παιδια!Ειναι λιγο δυσκολο βεβαια να το κανεις οταν εισαι ενηλικας αλλα το κανω,κι οταν πιανω τον εαυτο μου να μη το κανει φερνω στο νου μου εκεινη την μερα!!Ετσι λοιπον και τωρα,ελπιζω,παρακουω τα λογια του γιατρου οτι μπορει να ειναι κατι αλλο,γιατι ετσι πρεπει!Παρ'ολες αυτες τις σκεψεις μου,ξερω επισης οτι ο Θεος μου εχει κατι καλυτερο φυλαγμενο και οχι κατι χειροτερο,δε μπορει να ειναι ολα τοσο δυσκολα!!Φιλακια πολλα,κι ελπιζω να πηρε ο καθενας κατι απο την σημερινη αναρτηση!Θα ειμαι εδω να ανακοινωσω τα αποτελεσματα της βιοψιας!

2010-11-18T19:30:00.003+02:00

Καλησπερα,δεν εχω τοσο καλα νεα!Σημερα απο το πρωι ειχα ενα προαισθημα!Καθε φορα που βγαινουνε τα αποτελεσματα θελω να τα βλεπω πρωτη και μετα να τα πηγαινω στον γιατρο!Σημερα δεν ηθελα να τα δω γιατι ειχα αγχωθει περισσοτερο απο το κανονικο,και ειχα και αυτο το προαισθημα και σκεφτομουν ολο μηπως ειναι ιδεα μου και απλα ειμαι πολυ αγχωμενη!Ειπα στον μπαμπα να φερει αυτος τα αποτελεσματα και να μη τα δει,σιγα μη δεν τα εβλεπε φυσικα γιατι κι αυτος θα ειχε αγωνια!Ηρθε μου τα εδωσε και του ειπα πως δε θα τα δω και θα τα δωσω κατευθειαν στον γιατρο!Μου ειπε πανω-κατω ομως τι ελεγαν τα αποτελεσματα!Λεμφαδενας στον τραχηλο 1χ2 εκατοστα και μια περιοχη κοντα στην καρδια τα ευρυματα।τα εδωσα στον γιατρο και περιμενα να με φωναξει για να το συζητησουμε!Ο γιατρος μου ειπε οτι τον ανησυχησαν τα αποτελεσματα γιατι γενικα μεσα στην χρονια ειχα ακομα μια φορα σκαμπανεβασμα,δηλαδη μια υπηρχε κατι μια δεν υπηρχε!Συζητουσαμε πολλη ωρα,μου ειπε πως πρεπει να κανουμε βιοψια της μαζας παλι για να δουμε αν ειναι ενεργη η νοσος ή νεκρη!Σε περιπτωση που ειναι ενεργη ο γιατρος μου ειπε να μη στεναχωριεμαι γιατι υπαρχουν πολλες θεραπειες και οτι ειναι εδω για να με βοηθησει να κανω ολα αυτα που εχω στο μυαλο μου να κανω,τα μικρα και τα μεγαλα ονειρα!Επισης ειπε πως ειναι λιγο δυσκολο γιατι τωρα ετοιμαζομαι για μια νεα αρχη στη ζωη μου και θα επικρατησει μια αταξια αν τα αποτελεσματα της βιοψιας δειξουν οτι υπαρχει κατι।οπως και να εχει ειναι κατι που θα εχω πισω μου ειτε θελω ειτε οχι,και οταν ερχεται μπροστα μου εγω θα μαζευω τις δυναμεις μου θα φοραω τα ρουχα του αγωνα και θα πολεμαω οσες φορες χρειαστει στη ζωη μου!Μερικες φορες τα πραγματα δεν ερχονται οπως τα θελουμε!Δεν πρεπει ομως να προδικαζουμε τα πραγματα γιατι μπορει να μην ειναι ενεργη η νοσος,παρ'ολα αυτα δε παυει να ειναι ενα ταρακουνημα η σημερινη μερα!Οταν γυρισαμε σπιτι κοιμηθηκα 3ωρες,ξυπνησα κι εμοιαζε να ηταν ονειρο το πρωινο!Λαβετε θεσεις,ισως παλεψουμε και παλι!!Ευχομαι ενα ομορφο απογευμα για εσας και να μη γκρινιαξετε πολυ σημερα,γιατι ολα θα ειναι καλα!

είμαι πάλι εδώ..

2010-11-02T13:30:00.002+02:00

Δυστυχώς είχα ένα πρόβλημα με τον λογαριασμό μου,είχα χάσει τον κωδικό μου και δε θυμόμουν την ερώτηση ασφαλείας που είχα βάλει και κλείστηκα απ'έξω,χιχι!Μετά απο πολύ σκάλισμα κατάφερα ούτε κι εγώ ξέρω πώς να το ξεμπλοκάρω!Είμαι εδώ κοντά σας λοιπόν!Θέλω να ξέρετε όμως ότι εδώ και καιρό δε μπορώ να γράψω όπως παλιά,δηλαδή γραφώ,προσπαθώ να εκφράσω αυτό που σκέφτομαι όμως δε το πετυχαίνω όπως παλιά!Αυτό είναι αρνητικό απο την μια γιατί χρειάζομαι ενα ξεμπούκωμα σκέψεων,αλλά απο την άλλη είναι θετικό γιατί σημαίνει οτι όλα είναι εντάξει,ήσυχα και δεν υπάρχει τόσο έντονα πια η ανάγκη για το γράψιμο!Παρ'όλα αυτά έχω φυλαγμένα παλιά μου κείμενα και θα είμαι εδώ να τα αναρτήσω καθώς επίσης και νέα μου!Εσείς να ξέρετε οτι όλα ειναι καλά εδώ,ήσυχα,ήρεμα το λέμφωμα κοιμάται και όλα πάνε καλά!Τα αποτελέσματα για το πανεπιστήμιο δε βγήκανε ακόμα γιατί το Υπουργείο Παιδείας δεν φροντισε ιδιαίτερα για εμάς που ανήκουμε στην κατηγορία ειδικών παθήσεων να μη ταλαιπωρηθούμε αλλα δε πειράζει περιμένουμε με περισσότερη αγωνία!Σας φιλώ,καλή σας μέρα!

2010-05-06T21:48:00.004+03:00

πάντα μένω σιωπηλή με την επικαιρότητα,ίσως γιατί δε θέλω να γράψω κάτι απεγνωσμένο,απαισιόδοξο!Χθές ένιωσα αυτούς τους ανθρώπους οικογένεια μου,όχι πως και τον Αλέξη δεν ένιωσα αδερφό μου,όμως τα πράγματα έχουν φτάσει σε μια κατάσταση που δεν ελέγχεται,κι εγώ με δυσκολία βρίσκω αφορμές για αυτά τα γεγονότα,πραγματικά πιστεύω πως δεν είμαι η μόνη!πώς γίνεται η Ελλάδα,η χώρα που πέρασε τόσα και τόσα δύσκολα,πολέμους και κακουχίες,καταπιέσεις και καταπιέσεις,να σπέρνει έτσι τον θάνατο;χωρίς λόγο~που πήγε τώρα ο πατριωτισμός;που πήγανε οι ηθικές αξίες;κανένας τώρα δε σκέφτεται την πατρίδα,την ζωή;εγκληματίες γινόμαστε;Δεν είναι οτι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι,και σίγουρα υπάρχουν εκεί έξω ειρηνικές ψυχές!Τρείς άνθρωποι,τι έφταιξαν λοιπόν;Τι είχαν κάνει στη ζωή τους για να αξίζουν κάτι τέτοιο;Στην δουλειά τους πήγαν,όπως κάθε συνηθισμένη μέρα,όπως θα μπορούσε να είναι δικός μας άνθρωπος στη θέση τους!Είναι φρίκη,όλο αυτό που συμβαίνει!Ναι,καταλαβαίνω,είσαι αγανακτησμένος,έχεις όνειρα που δεν τα βλέπεις να πραγματοποιούντε,νιώθεις αδικημένος,έχεις θυμώσει,δεν θέλεις να πληρώσεις,δε θέλεις ψέμματα και συμφέρον αλλά αυτό δε σου δίνει με τίποτα το δικαίωμα να βάλεις μια κουκούλα και να σκοτώσεις!δεν σε κάνει αυτό επαναστάτη/δεν πληρώνεται με αίμα αθώων η οργή σου!Μη κοιτάς πως γίναν τώρα,κάποιοι θυσιάστηκαν στον βωμό της ελευθερίας σου,για να τρώς το ψωμί σου,για την ύπαρξη του Κοινοβουλίου που θέλεις να κάψεις!ναι η δημοκρατία είναι κουτσουρεμένη αλλά ο καθένας μπορεί με τέτοιες κινήσεις να κάνει τα πράγματα χειρότερα!Άνθρωποι πολεμούν και νικούν καθημερινά τον καρκίνο και άλλες ασθένειες,πολεμούν για την ζωή κι εσύ έτσι απλά προτιμάς να σκοτώνεις,με ποιά λογική;με τι ψυχή;τι θα πείς σε αυτούς;

Δε ξέρω τι άλλο,λυπάμαι όμως και πιο πολύ που η ελπίδα σβήνει σε αυτόν τον τόπο,που αναιρείται με εύκολο τρόπο το καθολικό δικαίωμα στην ζωή!

"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία."
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ. )

εγώ ομορφιά μου τα αγαπάω τα καρφιά μου...

2010-05-05T18:29:00.003+03:00

Δεν πάω πάσο και αν όλα είναι να τα χάσω,καμια ευθύνη,ποτε μη σώσει και γίνει॥
ΕΓΩ ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΑΓΑΠΑΩ ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ ΜΟΥ,ΚΑΙ ΔΕ ΚΟΛΩΝΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΟΝΟ...

Στην αντιπερα οχθη..

2010-04-29T02:08:00.003+03:00

στην αντιπερα οχθη..στη θεση του επισκεπτη,στη θεση εκεινου που στηριζει και εμψυχωνει.που κρατιεται να μη ξεσπασει ασχημα και παλευει με τις αρνητικες σκεψεις,παλευει με την εκφραση του προσωπου.Ηξερα στις δυσκολες στιγμες οτι στεκονται ολοι τριγυρω απο το κρεβατι,το ειχα ζησει,μα ημουν εγω ξαπλωμενη σ εκεινο το κρεβατι.ξαφνιαστηκα αρχικα,γιατι δε περιμενα να σε δω εκει,δε περιμενα να ερθει η στιγμη που θα σε επισκεφτω στο νοσοκομειο.δεν περιμενα να σε δω τοσο ταλαιπωρημενο,εσενα που ειχα δεδομενο οτι θα σε εβλεπα εστω και λιγο,κι αν δε σε εβλεπα και μια μερα δεν εγινε και τιποτα!εγω μπλεχτηκα σ'αυτα τα δεδομενα,που ξερω οτι δε πρεπει να τα βλεπω ετσι.ο χρονος φερνει την φθορα.την αναπαντεχη φθορα.γιατι δυστυχως ετσι ειναι αυτο το παιχνιδι,και οι κανονες ετσι το οριζουν!εσυ,απο τη σκαλωσια στο κρεβατι.εσυ,που δεν εμοιαζε κατι να πηγαινει στραβα!!ενιωσα οτι ηθελα να μεινω διπλα σου,δε σου προσεφερα κατι,εσυ κοιμοσουν και σε κοιταζα αλλα δεν ηθελα να φυγω,ηθελα να ειμαι εκει να ακουσω νεα απο γιατρους,να δωσω ενα χαμογελο στην γιαγια μου,κατι θετικο!Με την μαμα μοιραζομασταν την σιωπη ολο το απογευμα,και την καταλαβαινα γιατι με την σκεψη βρισκομουν στη θεση της!μα δε γινεται να επεμβουμε δε γινεται να παμε εναντια στους κανονες.ειναι σκληρο να νιωθεις οτι δε μπορεις καν να προσπαθησεις να φτιαξεις τα πραγματα!Και δεν ηξερα οτι τα πραγματα ηταν σοβαρα μεχρι που σε ειδα...και μακαρι να μπορουσα να διορθωσω κατι,να σε παρω απο εκει μεσα,να φυγεις γιατι ξερω οτι πνιγεσαι!μακαρι..οι ωρες αυτες ηταν πολυ φορτισμενες,σκεφτομουν πολλα πραγματα συγχρονως.απο την μια οτι πρεπει να σκεφτω θετικα,να προσποιηθω μια καλη κουβεντα,να δακρυσω και μην αφησω το δακρυ να κυλησει!κι υστερα χτυπησε το κινητο σου και θυμηθηκα που μου ελεγες συνεχεια να αλλαξω τον ηχο κλησης που ειχες γιατι δεν το ακουγες και σου ελεγα αααααααααμαν ρε παππου!που ξετρελαθηκες με το δισεγγονο σου και ποσο θελω να δεις και αυτο που θα σου χαρισω!δε χρειαζεται να σκεφτεσαι τοσο πολυ τετοιες ωρες.τετοιες ωρες μετραει το τωρα,ο χρονος που τρεχει,ο πονος που μπορεις να απαλυνεις,η ελπιδα που θα χαρισεις.μα δε ξερω τι θα ξημερωσει η μερα,ειναι δυσκολο να δινεις ελπιδες που ισως βγουνε ψευτικες.μα σκεφτηκα οτι τετοιες ελπιδες εχω δωσει πολλες στον εαυτο μου..οποτε κι εδω,αξιζει μια ελπιδα,ενα χαμογελο,μια θετικη σκεψη,ενα χρωμα στο γκριζο!εγω μπορω να το αφησω στη θεληση του Θεου,αφου κανω την προσευχη μου.μα υπαρχουν ανθρωποι που τους ποναει παραπανω!

πολλα αραδιασα.ενιωσα οτι επρεπε να τα γραψω.ο παππους επαθε ισχαιμικο εγκεφαλικο επεισοδιο,πηρε φαρμακα σημερα και αυριο με την εξεταση θα δουμε τις εξελιξεις--ενηλικιωθηκα σημερα και ειναι και η παγκοσμια ημερα ευχης.η ευχη μου ειναι να σηκωθεις γερος,να φας,να πιεις και παλι,να μιλησεις,να γυρισεις σπιτι,να σφιξεις αγκαλια τα παιδια σου,τη γυναικα σου,τα εγγονια και το δισεγγονο σου.να μπορεσεις να πολεμησεις..

εμ(φίλοι)ος πόλεμος

2010-04-08T23:28:00.003+03:00

Λένε στα δύσκολα να μη το βάζεις κάτω..λένε να δείξεις δύναμη και θάρρος..είναι αγώνας κι αυτός,πόλεμος..μα όχι τίποτα αγνό..μετράει εδώ ποιός είναι ο πιο μάγκας,ποιός θα ταπεινώσει ποιόν.και ποιός είπε οτι θέλω να πάρω μέρος?ποιός είπε οτι έχω ανάγκη εναν τέτοιο πόλεμο,οτι θέλω να ριχτώ σε μια τέτοια αρένα?Εδώ δε με ενδιαφέρει να κερδίσω,μ'ενδιαφέρει όμως να μη χάσω..η σιωπή μερικές φορές δυναμώνει τα λόγια,την κακία,το μίσος..την όση ανωριμότητα διακατέχει τον καθένα.όσο κι αν σφίξεις τα δόντια και πείς να μην ασχοληθείς,παίρνει μεγαλύτερη διάσταση το θέμα.και τι να κάνεις?να μίσεις κι εσύ?μα όχι,δε μίσησες ποτέ σου..να δικαιολογηθείς?Δε χρωστάς σε κανέναν.απλά για να ξεπεράσεις το φόβο σου πρέπει να τον αντιμετωπίσεις..θέλει κουράγιο.μα ποιός είπε οτι έχω κουράγιο να βουτήξω στο κακό?δε γίνεται..θα έπρεπε να είναι όλα καλά τώρα,δε θα έπρεπε να κλαίς..θα έπρεπε να έχουμε γιορτή και όχι πόλεμο..όχι πόλεμο!Μη κλαίς.μη λυγίζεις.μη φοβάσαι..πόλεμος!

*μου αρέσει που ακόμα χαμογελάω!

ζωή..ζωή..ζωή

2010-02-19T17:00:00.006+02:00

..Ζωή..μάχη για ζωή..ζωή για μάχη..
ζώ..ζώ για να μάχομαι και μάχομαι για να ζώ..
Σα μια νότα απο την κιθάρα σου,ένα τραγούδι ταξιδιάρικο..
Μη μου γκρινιάξεις ξανά για την δουλειά..μη μου γκρινιάξεις για τα σημάδια των γηρατειών σου..για έρωτες και φιλίες..κοίτα λιγάκι τι δεν έζησες,κοίτα λίγο την ζωή..Σκοτώνεις..παιδί και μητέρα,πατρίδα..την σκοτώνεις την ζωή..γιατί κοιτάς να σχολιάσεις τα στραβά και δίνεις μια σπρωξιά στα αγαπημένα..γιατί θρηνείς και ζείς την απουσία..η λήθη δε σου επιτρέπει την χαρά,η λήθη η δική σου..Δε ξέρω αν ποτέ κατάλαβες τι γράφω..κρυφοκοιτάζεις και διστάζεις να βουτήξεις στη ζωή..έχεις χαμόγελα και τα κρατάς κρυμμένα..και σου έχω πεί πολλές φορές να μη το κάνεις..ίσως τότε η ζωή να είναι μια μάχη με το εγώ σου..ένα βαθύ κουράγιο..το ένα χέρι σου που βαστάει το άλλο..Δε ξέρω αν έζησα όλη μου τη ζωή σ'αυτά τα χρόνια..μα κατάλαβα καλά τι έχω ζήσει..χαλάς τον χρόνο και περνάει η ζωή..μα ξεχνάς το αίμα που έχει χυθεί!Ξεχνάς όλα αυτά που έχεις..το σπίτι σου που γκρινιάζεις οτι είναι μικρό,όμως ποτέ σου δε κοιμήθηκες στο κρύο..το φαγητό που είναι ανάλατο,μα ποτέ δεν έμεινες χωρίς αυτό..τα μαλλιά σου που φριζάρουν όμως ποτέ σου δε χτένισες κεφάλι αδειανό..γυρίζεις εύκολα τη πλάτη σε ό,τι σε σοκάρει..σε ό,τι δε θα ήθελες ποτέ να ζήσεις..όμως δε σκέφτεσαι πως η ζωή είναι ανάσα,ανάσα ελευθερίας..ίσως δε σου την έδινε κανείς..ίσως δεν σκέφτεσαι την αξία της..και γιαυτό δε την εκτιμάς..τιμωρείς τον εαυτό σου με κόλπα σκληρά,επιλέγεις τη φθορά!Λοιπόν ζωή είναι να σκέφτεσαι..να ανοίγεις μια αγκαλιά και να σφίξεις τις ελπίδες..τη θάλασσα ονείρων..το κρυφτό στη γειτονιά και τις φορές που έγδαρες τα γόνατά σου,έγδαρες το σώμα σου στο παιχνίδι..Αυτή η φθορά δε σε πειράζει..γιατί γίνεται ανάμνηση στο μέλλον σου..και πόσα ξεκαρδίσματα στους δρόμους!!Τρομακτικές ιστορίες και δε ξέρεις ακόμη να μετράς..Τότε ζωή είναι αναμνήσεις χαμογελαστές..το χτίσιμο του παρελθόντος..χαρούμενο τραγούδι που σιγοψιθυρίζεις..κι εσύ μου γκρινιάζεις για δουλειά,για έρωτες,γηρατειά και φιλίες..Μπράβο σ'εσένα που πολεμάς,μπράβο που ξετρυπώνεις τον ήρωα..Εσύ να μη γκρινιάζεις,να μη χωρίζεις απο τον εαυτό σου..ζωή είναι άγγελοι στη γή..μια στιγμή μονάχα στην αιωνιότητα,μονάχα μια στιγμή...Μα ποιός θα μιλήσει για όλα αυτά?

forerunner
χωρίς το β'ενικό να απευθύνεται σ'εσένα :)

ευχαριστώ και συγγνώμη..

2010-02-03T18:13:00.002+02:00

Για όσο καιρό υπάρχει αυτό το μπλόγκ δεν έχω ποτέ ευχαριστήσει όλους εσάς που με ακολουθείτε,είτε αφήνοντας ενα σχόλιο γεμάτο ελπίδα,συμπαράσταση κι εμψύχωση ή έστω μια σκέψη,είτε απλά διαβάζοντας ό,τι γράφω..ίσως είστε πολλοί που έχετε νιώσει την χαρά,τον φόβο,την αγωνία μου..και ενα ευχαριστώ για εσάς είναι λίγο..μερικοί παρακολουθείτε σιωπηλά,άλλοι στηρίζετε δυνατά σε κάθε ανάρτηση..είναι πολλά τα σχόλια σας που με έχουν γεμίσει,μου αλλάξανε διάθεση,μου δώσανε μια σπρωξιά να πάω μπροστά..Όλα όσα μοιράστηκα εδώ,είναι όσα μοιράζομαι με φίλους μου..Ευχαριστώ λοιπόν και για όλα αυτά τα βραβειάκια που μου έχετε χαρίσει,αυτές οι μικρές κινήσεις που με κάνανε να κρατήσω το μπλόγκ αυτό..κι έχω πλέον φτάσει στους 88 αναγνώστες!!Απο την πρώτη ανάρτηση και το πρώτο βήμα εδώ..

τον τελευταίο καιρό έχω χαθεί λίγο,δεν περνάω απο τα μπλόγκ σας,συνήθως δεν απαντάω στα σχόλια σας γιατί μπαίνω και τα διαβάζω βιαστικά..γενικώς έχω χάσει λίγο σημαντικά πράγματα στην καθημερινότητά μου..μια επίσκεψη στη γιαγιά και τον παππού,ακόμα και στην αδερφή μου πλέον πηγαίνω όποτε τύχει,ένα βράδυ χουχουλιασμένη με τον μπαμπά και τη μαμά παρακολουθώντας μια κωμωδία,ένα "reunion" όπως λέμε μεταξύ μας με τους φίλους μου απο το δημοτικό,έναν καφέ με ατέλειωτο γέλιο και πολλά ακόμη!Όλα αυτά γιατί φέτος,έχω έναν διαφορετικό αγώνα,έναν αγώνα όμως εξίσου δύσκολο..προσπαθώ να ξεπεράσω τον εαυτό μου..διαβάζω,αγωνίζομαι να φτάσω στην πόρτα του πανεπηστιμίου..να δικαιωθώ,να εξασφαλίσω το μέλλον μου,να κάνω ακόμη μια υπερήφανους τους ανθρώπους μου αλλά και τον εαυτό μου..Δυστυχώς έχει γίνει έτσι και χρειάζεται να είμαι όλο το πρωί στο σχολείο και όλο το απόγευμα στο φροντιστήριο,στην προσπάθεια,σε αυτήν την κούρσα..γιατί να θέλει τόση δουλειά?Γιατί να μην είναι επαρκείς οι γνώσεις απο το σχολείο?

Στις 10.02.10 θα πάω στον γιατρό μου να αποφασίσουμε πότε θα κάνω αξονική,αν όχι αυτόν τον μήνα,τον επόμενο σίγουρα..Καταφέραμε να μαζέψουμε και αντισώματα για την ηπατίτιδα γιατί είχαμε στερέψει..χεχε!!Χαιρετώ με χαμόγελαααααααα,γιατί ο μικρός ήρωας είναι ακόμα κάπου εδώ!!!!!!

Σ'αυτό το κρεβάτι..

2010-01-13T22:49:00.004+02:00

γέλια και πίκρες γεύεται..
ώρες αμέτρητες,ονειρεύεται..
άλλοτε σφίγγει το πάπλωμα και ενώνει τα δάχτυλα..
άλλοτε μένει χαμόγελο σαν ήλιος,όλο φώς και ζεστασιά..
ήταν ακόμη και ανακούφηση απο δύσκολες στιγμές..
σαν αγκαλιά που άνοιξε και σε παίρνει μακριά..
και μόνη κλείνει μάτια και τρέχει ο νούς μπροστά και λέει μη φοβάσαι..
άλλη φορά πάλι ο νούς τρέχει πίσω,φέρνει εικόνες χαραγμένες και λέει δε πειράζει,μη λυπάσαι..
πόσες σκέψεις,πόσα χαμόγελα,και δάκρυα,πόσα όνειρα,πόσα μάτια σφιχτά κλειστά..
πόσες και πόσες ελπίδες!
Περνάει η ζωή μπροστά..και όλα αυτά θα μείνουν πίσω,χτίζει το παρελθόν της με χαμόγελο..
θέλει να γράψει ιστορία..ξέρει να φεύγει,για να κρατήσει το φώς της..
δεν αφήνει κανείς να αγγίξει ό,τι έχτισε σ'εκείνο το κρεβάτι..σε όμορφες και άσχημες μέρες..
σε νύχτες που δε τελείωσαν ποτέ..
σε καταιγίδες που έζησε,και ουράνια τόξα..ο πόλεμος,και ένα μπράβο..
και άλλος πόλεμος μπροστά,με όπλα....όσα γεμίζει ο νούς της..

μόνο για το κρεβάτι εκείνο που είδε τον κόσμο απο ψηλά κι ένιωσε πόσο μικρός είναι,μόνο για εκείνη την παρηγοριά,τα δάκρυα που σβήσανε τον φόβο,τα γέλια που δυνάμωσαν τη ζωή..

Τελικά πόσα αξίζει αυτό το χαμόγελο;πόσο αξίζει ενα κρεβάτι όνειρα;
πόσο αξίζει να αγαπάς ό,τι έχεις ζήσει;να έχεις την άμυνα σου απο κάθετι κακόβουλο;

Δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο..να είσαι καλά,να εκτιμάς,να γελάς,να κλαίς(γιατί όχι;),να φοβάσαι ναι να φοβάσαι,να προσπαθείς,να χτίζεις πολλά και να γκρεμίζεις περισσότερα,να αγαπάς,να κρατάς κάθε στιγμή φυλαγμένη,να κλείνεις τα μάτια και να χαμογελάς σε ό,τι σε ρίχνει,ναι να πέφτεις και να σηκώνεσαι........μα πάνω απ'όλα να ξεχνάς!!Να προχωράς,να προσπερνάς,να επουλώνεις πληγές και να διώχνεις ό,τι σου τις προκαλεί..γιατί όλο αυτό,είναι μια στιγμή στην αιωνιότητα..είναι μικρό,αν το δείς απο το κρεβάτι σου..!!

Για τον χρόνο που περνάει...

2009-12-09T20:50:00.006+02:00

..και μας αφήνει πίσω,δε θέλω να ακολουθήσω,δε θέλω να ακολουθήσω...Κουράστηκα να παλεύω για πράγματα που μου κλέβουνε χαμόγελο..κουράστηκα και χάνομαι,γιατί απογοητεύομαι και δε θέλω να σκοτινιάζει η καρδιά μας,δε θέλω να φύγω απο το πλευρό σου,ούτε εσύ απο το δικό μου..όμως κουράστηκα και ξέρεις,κάθε μέρα παλεύω να μείνω εκεί..στη πρώτη θέση,που τώρα έπαψε να είναι πρώτη..κάνουμε τα μάτια μας αγκάθια,σημαδεύοντας ο ένας την καρδιά του άλλου...και κρατούσαμε χέρι,και τώρα αφήνουμε..και δε παλεύεις εσύ..κι εγώ παλεύω!Να φτάσω πάλι το χέρι σου..και τι γίνεται αν όλα γύρω σου σε γκρεμίζουν?και τι γίνεται αν σου κρύβουν το φώς?σου κλέβουν τη χαρά?το αντέχεις?το αντέχεις να συνεχίσεις?Απλά και μόνο για να σταθείς..απλά και μόνο για να είσαι εσύ τουλάχιστον ότι οι άλλοι δε μπόρεσαν να γίνουν για εσένα..Η απάντηση είναι όχι...θυμώνεις,πεισμώνεις,αντιδράς..δεν ειναι η καρδιά σου σκληρή,δεν το μπορείς να μην ξεσπάσεις,να μην επηρεαστείς..κι ενα κουράγιο μόνο για σένα..για το χαμόγελο σου που θέλεις να βλέπεις..για να μην χάνεις το βήμα σου,τον εαυτό σου..για εσένα επιτέλους!Για τη δύναμη που χάνεις,παρατηρώντας τόσες αλλαγές στον χρόνο..όλα όσα παρέρχονται...και την ευτυχία που εναποθέτεις στην ευτυχία κάποιου άλλου,που αυτός στην παίρνει πίσω!!Εκεί θα σηκωθείς ξανά,για εσένα,για εσένα που δεν θέλεις να ακολουθήσεις,να μείνεις πίσω...Μη σκοτινιάζεις την ψυχή μου,τώρα που χρειάζεται το φώς.

και όλα χάνονται,όπως τα σβήνει ο χρόνος.

Ενημέρωση..

2009-11-08T21:59:00.003+02:00

..γονέων στο φροντιστήριο!!Ήρθες εχθές γεμάτος καμάρι..γιατί άκουσες πολύ καλά λόγια για εμένα..καλή προσπάθεια,κανένα παράπονο..θα τα καταφέρει..και άλλα πολλά!!Και απο εχθές δεν έχεις σταματήσει να μου τα λές..και καμιά φορά βουρκώνεις και σταματάς να μιλάς..και μετά απο λίγο ξαναρχίζεις..και βλέπω στα μάτια σου τη χαρά και γεμίζεις και την δική μου..γιατί παλεύω,σε δύσκολες συνθήκες για εμένα,που δεν είχα ευκαιρία να διαβάσω τόσο εδώ και 3 σχολικές χρονιές...και όλα τώρα τα παλεύω και μπορούμε πάλι να σηκώσουμε κεφάλι!Έβαλα τον στόχο και προσπαθώ,για να είσαι εκεί..να χειροκροτάς..και να κερνάς στην υγειά μου,και όλες μου τις επιτυχίες!!Σου είχα πεί δε θα σε απογοητεύσω..και κάνω μια καλή αρχή..για σένα και για όλα όσα αξίζεις να σου δώσω πίσω!!Μπαμπά μου..

Ένα ταξίδι εικόνες...

2009-10-30T17:12:00.003+02:00

κι ενώ το ταξίδι μας στην Ναύπακτο είχε αρχίσει,η διαδρομή δεν άργησε να μας μαγέψει..Μια φωτογραφική μηχανή ήταν ό,τι πολυτιμότερο είχα στα χέρια μου...

σε θάλασσες κρύες και βαθιές..αράζουνε οι σκέψεις σου..

βάφοντας με χρώμα ό,τι σου ταιριάζει...

στα όνειρα σου,που στέλνεις για λιμάνι...

για λιμάνια δε χρειάζεσαι ντροπή...

μόνο μια θάλασσα εκεί να σε πηγαίνει...

είναι τα πάντα,να σκεφτείς ό,τι σε ταξιδεύει..σε παίρνει μακριά και πάλι σε φέρνει...

όπως η θάλασσα απο ουρανό δε ξεχωρίζει..

κι εδώ στον κόσμο όλοι έχουμε κάτι να μας χωρίζει....

απο το φώς και το σκοτάδι...

και απο ένα δέντρο που έβαλες σημάδι...

..για τον δρόμο που αγαπάς...

για τη μαγεία που κάθε μέρα συναντάς....

*ελπίζω να λατρέψατε αυτές τις φωτογραφίες όσο κι εγώ..

Μια νίκη για όλους μας

2009-10-22T20:45:00.003+03:00

..έφτασαν λοιπόν τα αποτελέσματα μας..και αυτό που 2 χρόνια τώρα περιμέναμε να διαβάσουμε,να πιάσουμε στα χέρια μας,να δούμε τον κόπο μας να ανταμοίβεται έφτασε..και αυτό το χαμόγελο που ελπίζαμε να πάρουμε..ήταν το πιο αναπάντεχο χαμόγελο που είδαμε ποτέ..αυτό που θάμπωσε το βλέμμα μας..εγώ το πίστεψα κι αυτό μόνο έφτανε..είμαι καλά,όλα τελείωσαν!!Τα τηλέφωνα έρχοντα το ένα μετά το άλλο κι εγώ τα κατάφερα..και άξιζε να περάσει ο καιρός για να αποκτήσω οτι έχασα..άξιζε να μεγαλώσω στα χέρια αυτών που μου χάρισαν την ευτυχία..η μέρα αυτή μένει για πάντα τρυπωμένη στο μυαλό μου..για την δικαίωση μου..να περπατάω ανάμεσά σας όπως είμαι,όπως με έχει φτιάξει ο Θεός..όχι μόνο σωματικά αλλά πλέον με όλα τα κομμάτια του εαυτού μου..ελεύθερη!!Αυτός ο πόλεμος έχει πια νικητή..Έτσι γράφεται το τέλος σε όσα κι αν περάσανε..κι ας ξαναέρθουν..σήμερα είμαι εντάξει!Κλείνει το κεφάλαιο..και η Μπουμπουλίνα(όπως με φωνάζει η γιαγιά)μέσα απο το χαμόγελό της χαρίζει πολλά περισσότερα σε όλους μαζί της..Είναι υπερήφανοι,η μαμά και ο μπαμπάς και όλοι μαζί..οι σύμμαχοι..Ότι αξίζει να το υπομένεις,να το παλεύεις,να ονειρεύεσαι,να ελπίζεις,να πιστεύεις και να αγωνίζεσαι γι'αυτό..γιατί η στιγμή που νικάς δε συγκρίνεται με καμία άλλη..Είναι η ευτυχία μας,η ζωή μας απο την αρχή!!Κάθε τέλος είναι καλό,κι αν δεν είναι,δεν είναι ακόμα το τέλος!!Εύχομαι να είστε όλοι καλά και σήμερα η προσευχή μας έγινε μια φωνή..να προσέχετε τον εαυτό σας και να μην αφήνεται κανέναν να σας κλέψει την ελπίδα απο τα μάτια..γίνονται θαύματα,μικρά και καθημερινά..και οι ήρωες,μικροί,μεγάλοι..λυγίζουν και σηκώνονται ξανά,στη μάχη,με όλα αυτά τα όπλα!!Με τα χρώματα αγκαλιά κι ένα τεράστιο ουράνιο τόξο στην καρδιά..Καλό σας βράδυ..

κυλάει αντίστροφα ο χρόνος..

2009-10-11T17:53:00.002+03:00

..εκεί θα είμαι ξανά σε λίγες μέρες..ίδιο ταξίδι,ίδια πρόσωπα,ίδια διαδικασία,εύχομαι όχι ιδια αποτελέσματα..ας μας χάρισει κι ένα χαμόγελο η Αθήνα!!Pet ct,καλό μας κουράγιο!!

Κι ότι περάσαμε πριν στη ζωή να ‘ναι η κρυφή δυναμή μας...

2009-09-16T01:17:00.003+03:00

Έλα ξάπλωσε, αστέρια κάρφωσε η νύχτα σειρά.
Κλείσ’ τα τα μάτια και αφήσου απλά, να σε παν τ’ονειρά σου.
Γέλα λίγο για σένα ανοίγω ζωή κι αγκαλιά,
σβήσ’ τα δάκρυα κι άκου απλά τι σου λέει η καρδιά σου.

Πέφτει τ΄αστέρι μας κάνε μια ευχή,
ελεύθερη να ‘ναι η ψυχή μας
κι ότι περάσαμε πριν στη ζωή
να ‘ναι η κρυφή δυναμή μας.

Μη τρομάζεις,
κακό μη βάζεις ξανά στο μυαλό,
φτάνει η αγάπη μου, φτάνει εδώ
κι όλα είναι δικά σου.

Πέφτει τ’αστέρι μας κάνε μια ευχή
ελεύθερη να ‘ναι η ψυχή μας
κι ότι περάσαμε πριν στη ζωή
να ‘ναι η κρυφή δύναμή μας….

Φώς..

2009-09-10T16:05:00.004+03:00

..σαν να έριξε ο άνεμος όλα αυτά τα βαζάκια..σαν να φύσιξε μια δυνατά
και γέμισε τον κόσμο μας χρυσόσκονες..έτσι απλά,με το χέρι στην
καρδιά βλέπεις τα χρώματα να πέφτουνε ξανά..
Υπάρχει ρόζ,να σου θυμίζει τότε που ήσουνα παιδί..ρόζ ζωή..
Μπλέ,να σου θυμίζει τα ταξίδια σου και πόσα ακόμα ετοιμάζεσαι να κάνεις!!
Κίτρινο,να σου θυμίζει τότε που έλαμψε ο ήλιος οταν δε το περίμενες..
κόκκινο,να σου θυμίζει πόσα έχει κρυμμένα η καρδιά σου..
πράσινο,να σου θυμίζει όσες πληγές είχες παιδί πέφτοντας στο γρασίδι..
όσες πληγές έχουνε κλείσει απο καιρό..
Λίγο μώβ,να σου φέρνει μια ανάμνηση που ήθελες να ξεχάσεις..
Πορτοκαλί,το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα που είχες δει..
Άσπρο,παντού..
σαν να έριξε ο άνεμος όλα εκείνα τα βαζάκια,που είχες ξεχάσει ανοιχτά κι όμως
δεν είχαν σημασία..είναι εκείνα τα βαζάκια που έκρυψες καλά..
που είναι εκεί να σου θυμίσουν,κι εσύ δε δίνεις σημασία...
Ο,τι ζείς ξέρεις να κρύβεις..και δεν ανοίγεις πια κανένα απο αυτά!
Μη ξεχνάς,είναι τα χρώματα......που δεν άντεχες να βλέπεις σιωπηλά..

Το αστέρι αυτό να μη σταματά να λάμπει..

2009-09-01T14:23:00.002+03:00

Εδώ είμαστε λοιπόν..πέρασα ένα υπέροχο καλοκαίρι..με πολλά "θέλω" μαζεμένα..πολλά "μου είχε λείψει" μαζεμένα..πολλά χαμόγελα,αγκαλιές,φιλιά,γέλια,ξενύχτια,βουτιεεεεεεεές!!!Ήταν δικό μου,ναι αυτό το καλοκαίρι ήταν..έχω ξεχάσει όσα έπρεπε..οι πληγές έχουνε κλείσει και είμαι εδώ..έτοιμη για το σχολείο μου..παρακολουθώ φροντιστήριο μετά απο 3 χρόνια..είμαι εκεί κάθε μέρα..έχω το θρανίο μου που δε μένει ποτέ άδειο..τις προάλλες πήγα κομμωτήριο..κουρεύτηκα,έβαψα τα μαλλιά μου..!!Πήγα camping χωρίς να σκέφτομαι μικρόβια..θα πάω σε μια συναυλία..να τραγουδήσω με όλη μου τη φωνή το αγαπημένο μου κομμάτι..εύχομαι αυτό το αστέρι να μη σταματά να λάμπει..ούτε καν να τρεμοπαίζει..αυτό μόνο σκέφτομαι..να είναι πάντα εκεί να με οδηγεί..να με τυφλώνει με το φώς του..Το μόνο που με προβλημάτησε..είναι οτι έχασα ένα όνειρο στον δρόμο..να γίνω αστυνομικός..δε γίνεται λέει λόγω του προβλήματος μου..που ξέρεις,ίσως άντεχα..κ αν δεν άντεχα θα πάλευα γι'αυτό..με προβληματίζει όταν αυτό γίνεται μια τέτοια αφορμή..μου θυμίζει οτι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στον κόσμο..ότι όντως υπάρχουν οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα..Όμως η μαμά πάντα λέει οτι όλα γίνοντε για κάποιο λόγο..κ εγώ το πιστεύω και το ακολουθώ..αν μπορούσα όμως να υπερασπιστώ τον εαυτό μου?δεεε γίνονται αυτά..γιατί μας αποκλείεις?Τώρα σκέφτομαι παιδοψυχολογία να περάσω..μου αρέσει και αυτό!!Όμως..άδικο να μη μπορείς να κυνηγήσεις το όνειρό σου?μμμ,ναι θα έλεγα..!!Όσο ακόμα είμαι εδώ και μεγαλώνω..αντέχω να βλέπω αυτά να συμβαίνουν..Να είμαστε καλά,δυνατοί να αντέχουμε,δυνατοί να χαμογελάμε,δυνατοί να πορευόμαστε με ένα όνειρο λιγότερο...Είμαι καλαααααααά και μου αρκειιιιί!!!!!!Να ξέρεις όμως,ήθελα να γίνω αστυνομικός!!!

Έχω βραβεία!!

2009-08-28T17:07:00.003+03:00

απο τον αγαπημένο μου Σκρουτζάκο παίρνω με μεγάλη μου χαρά 2 νέα βραβειάκια..!!Σ'ευχαριστώ Σκρούτζι μου γλυκέ..

αυτά λοιπόν,πρέπει να τα χαρίσω σε 7 ακόμα Bloggers που λατρεύω να διαβάζω..

δύσκολο είναι να ξεχωρίσω,διαβάζω τα νέα όλων σας και χαίρομαι,και λατρεύω αυτήν την επικοινωνία που έχω με όλους σας!!

[λοιπόν..]

1.ΝΙΚΟΣ σε βρήκα πρόσφατα Νίκο μου,όμως μου άρεσε το μπλόγκ σου και συμφωνώ με όσα φωνάζεις..!!!επίσης λατρεύω τον τίτλο σου όσο και αυτά που γράφεις πίσω απο αυτόν..συνέχισε έτσι!!

2.ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ που μας μαγεύει με τα κείμενά του!!!

3.ΣΚΟΥΛΙΚΙΝΑ το σκουλικάκι με την πάντα σούπερ διάθεση,κάνει σούπερ και την δική μας!!

4.ΝΕΝΗ που ακόμα κι αν αποφάσησε να κλείσει τον χωματόδρομο,αυτός είναι πάντα στις καρδιές μας!!

5.ΡΕΕΚΑΒΟΟ μου άρεσε πολυυυύ το μπλόγκ σου κι έχει πολύ σημαντικές πληροφορίες για τα μωράκια,τους γονείς και όλα όσα αφορούν αυτά!!Πολύ γλυκό όνομα..!!

6.ΜΑΜΑΚΑ να χαίρεσαι τον γιο σουυυυ!!!Διαβάζω νέα σου,όλα καλά!!

7.ΕΦΗΒΟΣ σε καταλαβαίνω..όλα αυτά που δεν ανέχεσαι,φοβάσαι και υπομένεις..σαν ένας έφηβος!!

Αυτοί απο εμένα..θα ήθελα πολλούς παραπάνω!!Με την σειρά σας το δίνεται σε 7..

Γιατί όσα έχουμε είναι τα πιο όμορφα όνειρα...

2009-08-23T14:41:00.001+03:00

Έχεις άραγε σκεφτεί πότε πόσο πολύτιμα είναι όλα αυτά που θεωρείς δεδομένα, δικά σου, έχεις διανοηθεί πότε πως όλα αυτά μπορεί να φύγουν μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρά σου?
Έχεις οραματιστεί πότε πως θα 'ταν η ζωή χωρίς να έχεις δίπλα σου την οικογένεια σου, έχεις κλάψει με λυγμούς πότε όταν κάποιος που αγαπούσες έφυγε και δεν είναι πλέον κοντά σου?
Μην ξεγελιέσαι από τον χρόνο, όλα παρέρχονται, οι περασμένες στιγμές σε κοιτούν, σε μέμφονται, μιλώ γι' αυτά που φύγαν και γι' αυτά που έπονται, γιατί τα λάθος λόγια που 'χεις πει δεν επιστρέφονται.
Μιλώ για όλα εκείνα που δεν όλα εκτιμάς που ξεχνάς η που φοβάσαι να τους πεις πως τα αγαπάς, μιλώ γι' αυτά που κάθε μέρα προσπερνάς, που σε περιμένουν κάθε μέρα σπίτι όταν γυρνάς...
Σαν ένα φίλο, αγαπημένο, παιδικό σου...
Σαν ένα μήνυμα απλό στο κινητό σου...
Σαν ένα χάδι της μητέρας στα μαλλιά σου...
Σαν ένα παθιασμένο φιλί από την κοπελιά σου...
Πράγματα τόσο μικρά μα τόσο πολύτιμα, πράγματα που δεν θεωρείς μεγάλο ζήτημα, πράγματα καθημερινά, συνηθισμένα που έχεις μάθει δυστυχώς να θεωρείς δεδομένα...

Σε μια τόση δα στιγμή, οι αποχρώσεις του γκρι, με του χρόνου το πινέλο χρωματίζουν τη γη, και βουτώντας στην παλέτα βάφουν μαύρη τη ζωή, όταν κάποιος από 'μας το άσπρο δεν ήθελε να δει.
Τα όμορφα συνήθως βρίσκονται μπροστά μας, δεν μας αφήνει να τα δούμε η άγνοια μας, κι όταν τα χάσουμε η φύγουν μακριά μας δεν πρόκειται να τα επιστρέψουν τα δάκρυα μας.
Το κάθε αύριο θολό είναι κι απρόβλεπτο, τα πάντα αλλάζουν μέσα σ' ένα δευτερόλεπτο, γι' αυτό όταν γελάς να θυμάσαι και το γιατί, γιατί τα πιο πολλά χαμόγελα σβήνουν πριν το πρωί.
Και όσα κάνει ο χρόνος δεν μπορείς ν' αλλάξεις, τα λόγια δεν αλλάζουν κι ίσως τώρα πράξεις, μια τόση δα στιγμή είναι αρκετή για να σου πει πως πρέπει κάθε μια μέρα σου ν' αδράξεις.
Ζήσε τώρα το τώρα κι όχι αργότερα, ζήσε μ' όσα έχεις, μη θες περισσότερα, βουτά στην ζωή πριν μείνουν μόνο απόνερα, γιατί όσα έχουμε είναι τα πιο όμορφα όνειρα...

Διώξε τα σύννεφα,σταμάτα την βροχή...

2009-08-07T13:28:00.005+03:00

..είναι ωραία μέρα!!Κι ας βρέχει,κι ας έχει συννεφάκια..κι ας έμεινα με την βαλίτσα στο χέρι γιατί είχα κανονήσει για camping και αναβλήθηκε λόγω καιρού..κι ας κοιμήθηκα πολύ πολύ λιγάκι..είναι μια χαρά όλα γύρω μας!!Γύρισα απο τον γιατρούλη,πήρα τα αποτελέσματα της αξονικής μου..όλα σταθερά,ήρεμα και ωραία!!Ανακούφηση..Γι αυτό δε πειράζει για όλα τα υπόλοιπα..αυτό περίμενα,μια ακόμα βαθειά ανάσα!!Φαίνεται να ηρεμεί η φουρτούνα μας..φαίνεται να ηρεμεί το θηρίο μέσα μου..το απολαμβάνω και δε χάνω λεπτό..είχα 2 χρόνια να μπώ στη θάλασσα και μπήκα..δε βγαίνω αν δε μουλιάσω πρώτα!!Έχω κι εγώ καιρό και όρεξη για εναν καφέ με τις φίλες μου..πολλούς καφέδες!!Μίλαμε ώρες για αγόρια,που ούτε κάν είχα στο νού μου αυτόν τον καιρό..μοιάζουν όλα να έχουν περάσει!Και τώρα μπορώ να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο μου..υπήρξαν απογοητεύσεις αυτόν τον καιρό..άνθρωποι που στη χαρά μου δεν ήταν εκεί,να ζήσουμε μαζί ό,τι μου είχε λείψει..δε τους κατάλαβα..όμως στον ίδιο δρόμο περπατάμε κι όποιος θέλει έρχεται να τον περπατήσουμε μαζί...σκληρά λόγια άκουσα,για όλα όσα δεν έγιναν ποτέ..για όλα αυτά που δεν έφταιξα και όλα όσα είχα ανάγκη..άφησα τη σιωπή μου σ'αυτούς..αφού μπόρεσαν και ξεστόμισαν όλα αυτά,σίγουρα δεν άξιζαν τόσο!!Αγαπάω τον οποιονδήποτε γύρω μου,όμως μέρικοι έχουν πέσει στα μάτια μου..Είναι μια όμορφη μέρα για να ξεχάσουμε ό,τι τυχόν μας πόνεσε,μας κράτησε εκεί..για να το αφήσουμε κι αυτό μαζί με την βροχή να φύγει μακριά μας!!Είναι μια όμορφη μέρα για να γιορτάσουμε ό,τι μας φωτίζει μια μέρα σαν τη σημερινή..ό,τι μένει δίπλα μας και αντέχει στο χρόνο!!Για όλα όσα πέρασαν και όλα όσα έρθουν..μπορούμε να κάνουμε πέρα τα σύννεφα,να αφήσουμε τον ήλιο να μας χαμογελάσει!!

“Ένα σπουδαίο πνεύμα μας αποχαιρετά”

2009-08-03T16:19:00.001+03:00

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :

“Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι’αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’έβλεπα, θα έλεγα “σ’αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις “συγνώμη”, “συγχώρεσέ με”, “σε παρακαλώ”, “ευχαριστώ” κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.”

Για όλους αυτούς..σε καλό να τους βγεί!!

2009-07-23T13:03:00.002+03:00

απλά δείτε το ολόκληρο!!:)

Αρχικά...

2009-06-29T17:02:00.003+03:00

...μια συγγνώμη για την καθυστέρηση στους φίλους μου..άρχισα ήδη τις διακοπούλες!!

Παραλαμβάνω λοιπόν αυτό το υπέροχο βραβείο φαντασίας για το blog μου..είναι τιμή μου..ευχαριστώ τόσο πολύ σκρουτζάκο που με βραβεύεις!!

Με τη σειρά μου χαρίζω το βραβειάκι..

1)Στην μαμά Βίκυ γιατί οι χειροτεχνίες της ξεπερνάνε κάθε φαντασία

2)Στον σκρούτζι μου φυσικά για τα υπέροχα ανεκδοτάκια και όλα αυτά τα παιχνιδάκια που μας γράφει καθημερινά!

3)Στην φανταστική σκουλικίνα για το ξεκαρδιστικό χιούμορ της και την διάθεσή της!!

4)Στον εφηβούλη μου,γιατί του αξίζει και τον καταλαβαίνω!!

και τέλος..χμμμ..εδώ να πώ οτι μου ήταν δύσκολο να ξεχωρίσω μονο 5!!

5)Στον οδοιπόρο μας..γιατί απλά με ταξιδεύει με τα κείμενά του!!

και τώραααααα το 2ο βραβείο που με χαρά παραλαμβάνω..είναι το αξιαγάπητο Blog!!!

απο τον φίλο μου everything53 και την φίλη μαμά Βίκυ!!

το χαρίζω σε περισσότερα άτομα..(ευτυχώς έχω το δικαίωμα)

1)αρχίζω με το Νενάκι που πραγματικά έχει εναν αξιαγάπητο χωματόδρομο!

2)Σκρουυυυυυυτζ

3)Το Λενάκι το γλυκό

4)τη μανούλα που δε ξεχνώ!

5)Την ονειροχώρα

6)Την δασκάλα μας

7)Το ζουζούν ι μας

ευχαριστώ πολύ πολύ!!Και επίσημα..ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!Να περνάτε καλά,να γελάτε,να ξεχνάτε,να αγαπάτε,να χορεύετε,να τραγουδάτε,να κολυμπααααααάτε!!Φιλάκια πολλά!!

Ο μπαμπάς..

2009-06-08T15:46:00.004+03:00

...είναι πάντα ο δυνατός και αυτός που με τραβάει μπροστά..πάντα θυμάμαι όλα του τα μαθήματα,τις αρχές και τις αξίες μας..τα πρέπει και τα σωστά..είχα δώσει μια υπόσχεση,πως θα τον κάνω υπερήφανο,με αυτήν ζώ..να προχωράω μπροστά και να με βλέπει να γελάω..να του δίνω μια αγκαλιά και να του λέω σ'αγαπάω..εύχομαι μια μέρα να τα καταφέρω,όλα αυτά που έχω στόχο..ξέρω οτι δε σε απογοήτευσα ποτέ,όμως κι εσύ στάθηκες δίπλα μου,δάκρυσες αλλά ποτέ δεν έδειξες οτι ανησυχείς..ίσως να είσαι η αδυναμία μου γιατί είμαστε ίδιοι..είσαι φύλακας άγγελος για εμένα,απο την πρώτη στιγμή που μου κράτησες το χέρι..το στήριγμά μου,ό,τι χρειάζομαι να μου δίνεις..ηρεμία,σιγουριά,προστασία..

Η μαμά...

ο φύλακας άγγελος ο ανήσυχος,με κρατάει αγγαλιά σφιχτά μη πάθω τίποτα..φοβάται κι επιμένω πως κανένας άλλος δε θα με αγαπήσει ούτε θα πονέσει μαζί μου περισσότερο απο την μανούλα μου..κανένας δε θα με νιώσει όσο εσύ..η αγάπη σου μου γεμίζει την μέρα,τη ζωή..δε θα μπορούσα πουθενά να είμαι καλύτερα!Υπήρξαν φορές που ο φύλακας άγγελός σου ήμουν εγώ,γιατί κι εσύ χρειαζόσουν το κουράγιο μου..σου φώναζα γιατί φοβόσουν και έπρεπε να με στηρίξεις και όχι να λυγίζεις..όμως κατάλαβα οτι ήσουν ότι πολύτιμο είχα και όλο αυτό τραυμάτισε και έσενα..έτσι έτρεξα και επανόρθωσα τις φωνές,σου είπα να μου έχεις εμπιστοσύνη και ησύχασες..και κάθε μέρα μας φωτίζει όλο και πιο πολύ..

Η αδερφούλα...

είναι ωραίο να έχεις μια αδερφή..όλο για χαζομάρες μαλώναμε,ποτέ δε πήραμε στα σοβαρά πόσο σημαντική είναι η μια για την άλλη..όλα άλλαξαν μεταξύ μας και επιτέλους γίναμε αδέρφια..ξέρω οτι στον κόσμο είσαι το καλύτερο φιλαράκι και ποτέ δε θα χαθούμε..γιατί είσαι οικογένεια,είσαι αίμα μου..μου κράτησες απίστευτη παρέα όταν δεν ένιωθα καλά,όταν ο γιατρός δεν άφηνε να κάνω κάποια πράγματα..με στήριζες,με καταλάβαινες σαν σωστό αδερφάκι..με ακολούθησες!Χαίρομαι με κάθε ευτυχία σου και μετράει για εμένα διπλά..

Το πιο γλυκό μάθημα...

...που πήρα..ήταν να έχω την οικογένεια μου πάνω απο τον καθένα..γίναμε ομάδα..όσο έχω εσάς δε φοβάμαι τίποτα και όλα αυτά που μας έδεσαν μένουν στην καρδιά μας..σαν το πιο πολύτιμο μάθημα που πήραμε..οτι έχουμε ο ένας τον άλλον..ανακαλύψαμε ο ένας τον άλλον..και για όσα άλλα έρθουνε είμαστε μια γροθιά..

Μικρούλα περνάει ο καιρός...

2009-05-23T16:56:00.002+03:00

Μικρούλα περνάει ο καιρός...

χαμένη στα όνειρα σου τώρα ζείς και για λίγο όλα έγιναν φώς..κι εύχεσαι..οι μέρες εκείνες να μη ξανάρθουν,να μη ξανάρθουν..τα σημάδια στα χέρια σου ακόμα το προδίδουν,τα αδύναμα μαλλιά σου..το τρέμουλο τα βράδυα,δεν είσαι εσύ..λίγο φοβάσαι,λίγο τρεμοπαίζει το φώς και σκοντάφτεις..στους εφιάλτες σου,σε όσα θα μείνουν πίσω,όμως αργούνε..περνάει ο καιρός μικρούλα..δύσκολα κι αργά,μένεις εκεί στη γωνιά σου φοβισμένη,τα πιο τρελά σου όνειρα κάνεις..εσύ είσαι..μακριά απο ότι σου θυμίζει όλα αυτά..ήσουν παιδί και γίνεσαι γυναίκα,τίποτε δε θυμίζει τα χρόνια που πέρασαν..μόνο το χαμόγελο της υπερηφάνιας..αυτός ο γλυκός πόλεμος..σιγά σιγά κερδίζεις,μέρα στη μέρα κατακτάς..τόσο σκληρά προσεύχεσαι,τόσο σκληρά ελπίζεις..κρατάς γερά!Πετάς και όλοι μένουν χαμηλά να σε κοιτάζουν,και σε θαυμάζουν,για τα πληγωμένα σου φτερά που ξέρουν να πετάνε..που μάθανε μόνα τους..χαμογελάς,το εννοείς!φοβάσαι μα δε ξεχνάς,τιμάς τον αγώνα σου..κι αυτή η ιστορία μοιάζει με παραμύθι..δάκρυα συγκίνησης,δε χάθηκαν εκείνα τα χρόνια,αλήθεια θα ζούνε πάντα..ήταν η πιο γλυκειά σου επανάσταση..λύγισες και άντεξες,τώρα γίναν αναμνήσεις..κι εύχεσαι..εκεί στη γωνιά σου,οι μέρες εκείνες να μη ξανάρθουν,να μη ξανάρθουν..τώρα χαίρεσαι,γελάς,και είσαι το παιδί που δε μπόρεσες να είσαι..και κάθε μέρα έχεις κάτι άλλο να πολεμήσεις και το καταφέρνεις,γιατί κάποτε κατάφερες πολλά περισσότερα..ο ήρωας κοιμήθηκε,όμως ξυπνάει στις αναμνήσεις,θα ξυπνάει όταν στα παιδιά σου θα αφηγείσαι το πιο χρωματιστό παραμύθι..

Μα εγώ μ'ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω..

2009-05-14T15:18:00.001+03:00

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι.
Και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.
Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω.

Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω.
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

Όλα καλά!!

2009-05-12T20:58:00.004+03:00

....και όλα είναι καλά!!Κάθε μέρα που περνάει,την κερδίζω..ξεχνιέμαι,είναι μια αχτίδα φώς στο τόσο σκοτάδι αυτά τα χρόνια,που πάντοτε την έβρισκα!Πάντα μου έδειχνε τον δρόμο..δεν υπάρχουν απαντήσεις,μπορείς όμως να τις βρείς..υπάρχουνε οι λύσεις εκεί που δε μπορείς να ανεχτείς..Δε μπορούσα να το φανταστώ,ότι θα ζούσα κάτι τόσο έντονο..μέχρι που είδα απο ψηλά και το κατάλαβα..έτρεξα στους φίλους μου,τις αγκαλιές που με περίμεναν..κι εκείνες που πάντα ήταν ανοιχτές..είπα "μάλλον" όμως ακούστηκε "σίγουρα"..είπα θα κάνω όσα έχασα,μπορώ για λίγο να πάμε μαζί διακοπές..μπορώ για λίγο να πιώ όσους καφέδες θέλετε..μπορώ για λίγο να είμαι κι εγώ κοντά σας και να μην είναι η θέση μου άδεια,μπορώ για λίγο να ξενυχτίσω μαζί σας..αυτό το λίγο ακούστηκε "αρκετό"..είδα χαμόγελα μέχρι δακρύων,το σπίτι γέμισε χαρά για "λίγο"..Στο βιβλίο της ζωής,οι απαντήσεις δεν είναι στο πίσω μέρος..Λείπω...διαβάζω ξανά για τις εξετάσεις μου,κάνω σχέδια για διακοπούλες,βγαίνω έξω,παίζω σαν παιδί,γελάω με την καρδιά μου και σας σκέφτομαι!!

Μάζεψα..

2009-05-04T16:07:00.003+03:00

..όση δύναμη είχα και πήγα στον γιατρό και το συζήτησα..μιλήσαμε μαζί για το τι μου συμβαίνει και όλες τις πιθανότητες,όλα τα ενδεχόμενα..μπορώ να πώ ότι βγαίνοντας απο το ιατρείο του ένιωσα προχωρώντας ξανά οτι είμαι ήρωας..είμαι ελεύθερη για 3-4 μήνες μέχρι επόμενη εξέταση όπου θα ξαναπροσδιορίσουμε τι έγινε και τι όχι,τόσο καιρό..κανένας απο την οικογένεια δεν είναι συμβατός για δότης μου..οπότε έχουμε ένα όπλο λιγότερο,που,άποψή μου,θα ήταν άχρηστο..ο γιατρός με καθησύχασε,μου είπε να μην αγχώνομαι και μου άνοιξε ξανά τα φτερά μου..θα ελέγχεται η νόσος,αν είναι ίδιο ποσοστό "γιατί να πειράξουμε κάτι που δε μας πειράζει?" αν αυξηθεί,έχουμε θεραπείες..το θέμα είναι ότι μέρα με την μέρα,λατρεύω περισσότερο τον εαυτό μου και αποκτώ ένα ένα όλα όσα κάποτε έχασα..και είναι ωραία..είναι τόσα πολλά πλέον τα "θέλω" που δεν νιώθω κάν ότι "πρέπει" κάτι να κάνω..έχω ένα διάλειμμα,χωρίς θεραπείες και θα το ζήσω..το καλοκαιράκι θα είναι για εμένα,το πιο πολύτιμο δώρο..αυτά που όλοι έχουν δεδομένα κάθε καλοκαίρι,εμένα μου έχουν λείψει 2 χρόνια..Στο τέλος όλα πάνε καλά,κι αν δε πάνε καλά,δεν είναι ακόμα το τέλος..γιαυτό συνεχίζω και ζώ και ελπίζω!!Φιλάκια και χαμογέλααα!

παίζω..

2009-04-28T15:42:00.003+03:00

..με το Σκρουτζάκι και σας δείχνω τα αγαπημένα μου τραγούδια,που σημαίνουν κάτι ξεχωριστό για εμένα..

αυτά..είστε όλοι καλεσμένοι,όσοι θα διαβάσετε,να παίξετε μαζί μας..

Καλό Πάσχα..

2009-04-14T18:40:00.003+03:00

..σε όλους με πολύ πολύ χαμόγελο!

Ακόμα προσπαθώ..

2009-04-11T16:40:00.002+03:00

Για τους φίλους που θυμάμαι αυτά τα βράδια...
Για τα νεύρα που μου σπάσαν στο στρατό...
Για τα όνειρα που μας τα δώσαν άδεια...
δε θυμάμαι που την πάτησα και γω!

Για σένα κούκλα μου που βλέπω να παλεύεις...
και για μένα που 'χω κολλήσει εδώ
Για τις μέρες που θα΄ρθουν και τις φοβάμαι...
Σ' ένα κόσμο που έχει αντίκρυσμα σκληρό!

Ακόμα προσπαθώ ακόμα προσπαθώ
Ακόμα προσπαθώ ακόμα προσπαθώ!

Για τα χρόνια που θυμάμαι απ' το σχολείο...
Για όσα είδα και δεν ήθελα να πω
Γι' αυτά που μ' έμαθαν να ζω και να ελπίζω...
και δεν είναι αυτά που βρήκα εγώ!

Για τα σύνορα που θέλω να καούνε
και για κόσμους όμορφους που πάω να βρω
για τα μάτια σου που στο μυαλό μου ζούνε...
για όλα αυτά που τώρα τραγουδώ!

Ακόμα προσπαθώ ακόμα προσπαθώ
Ακόμα προσπαθώ ακόμα προσπαθώ

εδώ είναι ο ήρωας..

Νέα

2009-04-11T14:46:00.005+03:00

"Επανελέγχεται block λεμφαδένων στο άνω μέρος του μεσοθωράκιου.Δεν εμφανίζεται δόση ραδιοφαρμάκου στο σημείο όπου είχε εμφανιστεί την προηγούμενη φορά..(ως εδώ καλά)
ΩΣΤΟΣΟ,βρέθηκε δόση ραδιοφαρμάκου (max 3,8) σε νέο σημείο όπισθεν του στέρνου."
Διάγνωση αυτή με λίγα και απλά λόγια..ο γιατρός με καθησυχάζει κ μου λέει πως υπάρχει ποσοστό λάθους,μπορεί να υπάρχει κάποια φλεγμονή λέει γιατί το ραδιοφάρμακο του PET/CT στέκεται σε όποια κυτταρική διαταραχή..έτσι,προστοπαρών όχι άλλη θεραπεία γιατί η τελευταία με κράτησε καιρό με χαμηλά αιματολογικά και σε 1μήνα επανέλεγχος με PET/CT ώστε να σιγουρευτούμε αν έχει γίνει λάθος ή έχουμε υποτροπή..οι γιατροί που έκαναν την διάγνωση αρνούνται ποσοστό λάθους..είναι νόσος λένε,όμως η εξέταση θα ξαναγίνει..εντωμεταξύ περιμένουμε αποτελέσματα απο το τεστ ιστοσυμβατότητας..να ξέρουμε αν έχω μια συμβατή αδερφή σε περίπτωση κ άλλης μεταμόσχευσης..απογοητεύτηκα για λίγο όμως κ πάλι περιμένω..δεν μπορώ να το αισιόδοξα,ποτέ δεν ήμουν σίγουρη..υπάρχει το ενδεχόμενο..ούτε όμως και απαισιόδοξη..απλά περιμένω,μ'ένα παράπονο..γιατί είναι άδικο,γιατί νιώθω μια χαρά..κουράστηκα όμως όλα για κάτι συμβαίνουν κ κάπου οδηγούν..μακάρι..να έγινε όντως λάθος κ να μην υπήρξε ποτέ αυτή η διάγνωση..ελπίζω όμως ποτέ δε θα έχω ψεύτικες ελπίδες..αυτή η σιγουριά του γιατρού μου όμως..κάτι μου δίνει!!να είστε καλά,να σηκωθούμε ξανά..λίγη πίστη,όση έμεινε..!!Να έχεις δίκιο γιατρέ,να μου δίνεις ελπίδες αληθινές..Οι περισσότεροι δε θα έχετε τι να πείτε,δε χρειάζετε..

Τα μαζεύουμε..

2009-04-03T17:00:00.003+03:00

Σιγά σιγά τα ετοιμάζουμε..πέρνουμε τα κουράγια μας και φεύγουμε αύριο για Ναύπακτο..μένουμε εκεί μέχρι την Δευτέρα..που πάμε Αθήνα,για την εξέταση..Φοβάμαι,ελπίζω,εύχομαι και ξεχνιέμαι..ξεχνιέμαι και περιμένω!Μακάρι την επόμενη ανάρτηση να την θυμόμαστε για πολύ καιρό ακόμα..μακάρι αυτό το καλοκαίρι επιτέλους να κάνω όλα όσα έχω αναβάλλει τα προηγούμενα..μακάρι αυτό το πάρτυ που λέμε εδώ να κάνουμε μόλις όλα περάσουν,να γίνει τις επόμενες μέρες..μακάρι αυτό που κυνηγάω να το πήρα..την ελευθερία μου,την ευτυχία μου..Τα αποτελέσματα ίσως τα έχω την Τετάρτη..Καλή τύχη,καλά νέα!!Φιλάκια φιλαράκια μου,θα απέχω για λίγες μέρες..πάω να δώ αν έδιωξα το Hodgkin..=]

Μμμμ...

2009-03-31T20:58:00.004+03:00

Κάποιος λιγούρης μου ζήτησε γλυκάκιαααα,αλλά δε χαλάω χατήρια γιατί κ εγώ τα λιγουρεύτηκα!!=)

και παγωτααααάκι..

Να μου πείτε αν είναι νόστιμα εεεεεε..

Ζωγραφιές στον ουρανό..

2009-03-29T22:47:00.002+03:00

Σαν σήμερα..

2009-03-25T17:03:00.003+02:00

...Μπήκα στην μονάδα της μεταμόσχευσης(την ημέρα της γιορτής μου παρεπιπτώντως,Χρόνια μου πολλά)..ο μπαμπάς είχε πάει να πάρει τα πράγματα και την μαμά απο το σπίτι..δεν είμασταν προετοιμασμένοι..Τότε η νοσηλεύτρια μου είπε να πάω για αξόνικη,ήμουν μόνη όμως ήξερα οτι δεν ήμουν μικρή πλέον..πήρα τα παραπεμπτικά κ.λ.π και ξεκίνησα για το κτίριο που γίνονται οι αξονικές..στον δρόμο,άκουγα τον εαυτό μου να σιγοκλαίει..κοιτούσαν και οι περαστικοί..σταμάτησα όμως,απλά το χρειαζόμουν..κάθισα σε ενα παγκάκι λίγο να συνέλθω και σκέφτηκα πως τώρα πρέπει εγώ να είμαι η δυνατή,πρέπει για να περάσουν όλα..Σηκώθηκα και πήγα για την αξονική,όσο περίμενα για την σειρά μου,φορτωμένη με την προηγούμενη αξονική για σύγκριση..είδα τον μπαμπά και την μαμά..ήρθανε κοντά μου και μ'αγκάλιασαν..είδα την μαμά να βουρκώνει και τότε της είπα "πρέπει να είσαι δυνατή,γιατί εγώ είμαι και δεν θα ανησυχείς" άντεξα και δε με πήραν κι εμένα τα κλάμματα..έκανα όμως την μαμά να χαμογελάσει!Τελειώσαμε απ'αυτά και μπήκα στην μονάδα..ήταν όλα αποστειρωμένα και έπρεπε να έρχοντε μόνο μια ώρα την μέρα να με βλέπουν,εναλλάξ!Μπαίνοντας σκέφτηκα..που πάω?αλλά η απάντηση ήταν έτοιμη:να γίνω καλά..ήξερα ότι η πόρτα έκεινη θα έκανε καιρό να ξανανοίξει..όμως ή πάμε μπροστά ή πίσω!Πάντα προτιμούσα το μπροστά κι όχι μόνο προτιμούσα όμως πάλευα γι'αυτό..Την μέρα που μπήκα έπερνα μηνύματα για την γιορτούλα μου,όλοι να ευχηθούν χρόνια πολλά!Απο τότε κάθε μέρα πέριμενα να πάει 5 για να έρθουν..στεκόμουν στο παράθυρο μισή ώρα πιο νωρίς!!Με έπερναν τηλέφωνο ένω στέκοντα κάτω απο το παράθυρο..πέρασε ο καιρός..έχουν περάσει τα δύσκολα!!Πέρυσι τέτοια μέρα,εγώ δεν είχα μαλλιά..και φέτος έχω τόσα πολλά που δε μπορώ να τα συμμαζέψω..ποιός το περίμενε!Ήμουν στην μονάδα τέτοια μέρα και τώρα σπίτι,κοντά στο τέλος..Το έχουμε πεί,θα έρθει η στιγμή..τα δύσκολα περνάνε,απλά έχε λίγη πίστη!!!

Ένα βήμα..

2009-03-20T14:52:00.004+02:00

..πιο κοντά νιώθω ότι είμαι..ένα βήμα και ίσως κάτι να έγινε!Ίσως και να τα κατάφερα..θα μάθουμε!!Τα αποτελέσματα της αξονικής είναι καλά,με μια εκρεμμότητα..υπάρχει τάση ελάττωσης και αυτό με ενδιαφέρει..όμως υπάρχει και μια σπληνομεγαλία,που τόσο τόσο εύχομαι να μη συνδέεται με νόσο..Περιμένω μέχρι τις 6 Απριλίου,να κάνω PET CT για να ξέρω τι έγινε,τόσο καιρό ποιά είναι η βελτίωση..περνάει τόσο αργά,ξεχνιέμαι με την καθημερινότητα και απλά περιμένω..Εντωμεταξύ δεν έχω συνέλθει ακόμα αιματολογικά απο την τελευταία θεραπεία και ανησυχώ γιατί έχει περάσει περισσότερο απο ένας μήνας..Κρατάμε λοιπόν:ανησυχώ,φοβάμαι,ανυπομονώ όμως αντέχω,ελπίζω,πιστεύω!Ισορροπία έτσι?Να 'στε καλά,εύχομαι να έχω καλά νέα!!

ΘΕΛΩ..

2009-03-08T22:20:00.003+02:00

...να πάω σχολείο μου αλλά ΠΡΕΠΕΙ να μείνω σπίτι..και αυτό είναι ό,τι απεχθάνομαι!Δε θα βοηθήσει να πείτε οτι αυτό είναι το λιγότερο..

Παίζουμε?ε?ε?

2009-03-05T21:36:00.003+02:00

Τι χαρά,τι χαρά!!Καινούργιο παιχνιδάκι!!Με κάλεσε το Λενάκι και πρέπει τώρα να σκεφτώ μια ιστοριούλα με πρωταγωνιστές 10 φίλους bloggers οι οποίοι πρέπει να συνεχίσουν το παιχνιδάκι με την δική τους ιστορία!Επίσης αντί για τα ονόματά τους μπορώ να χρησιμοποιήσω το περιεχόμενο του avatar τους..Ήθελα παραπάνω να έχω στην ιστοριούλα μου,προστοπαρών όμως έχω αυτούς:Νενάκι,Οδοιπόρος,Τζακουλίνα,Σκρουτζούλης,Μεγκουλίνι,Ράνια,Ελενίτσα,δακριάκι και τις δύο μανούλες:Μαμά Βίκυ,Μαμά στην Κομοτηνή..

Ήταν ένας κόσμος γεμάτος χρώματα,χρώματα φωτεινά και όμορφα που όλοι αγαπούσαμε..Ζούσαμε για τα ταξίδια,για να κλείνουμε τα μάτια και να ονειρευόμαστε..Μας άρεζαν τα όνειρα,τα πολλά,τα ατελείωτα..ακόμη κι αν δεν μπορούσαμε να τα πραγματοποιήσουμε,δε μας ένοιαζε..ήμασταν όλοι χαμογελαστοί,και στις δύσκολες στιγμές δε σταματούσαμε την προσπάθεια..ξέραμε οτι έχουμε το χρώμα μας και όλα θα τα βάψουμε με αυτό...Ο Οδοιπόρος ήταν μπλέ,και ήταν πάντα αυτός που μας οδηγούσε στα ταξίδια..με την σιγουριά και την αισιοδοξία του πάντα τα ταξίδια ήταν ευχάριστα..Η Νένη είχε ένα γλυκό ροζάκι..ήταν αυτή που μας ενθάρρυνε να μην αφήνουμε κανένα όνειρο να χαθεί στο δρόμο του ταξιδιού και μας το θύμιζε,πως για κάτι έπρεπε να συνεχίσουμε..Η Ράνια είχε το κόκκινο χρώμα..που έχουν και τα τριαντάφυλλα,ήταν όμορφη και πάντα περνούσαμε ωραία μαζί της!Η jackie είχε πορτοκαλένιο χρώμα,μαζί ακούγαμε τους θορύβους της σιωπής..αυτή μας το έμαθε,να αγαπάμε την σιωπή και να ψάχνουμε ένα νόημα και σ'αυτήν..Ο Σκρουτζάκος ήταν πράσινος,είχε μια ψυχούλα τεράστια και όλοι τον ξεχωρίζαμε γι'αυτό..ήταν ένας φιλός που όλοι ξέραμε οτι δύσκολα θα χάναμε!Το δακριάκι είχε χρώμα κίτρινο,φωτεινό-φωτεινό σαν τον ήλιο..μπορεί να την φωνάζαμε δάκρυ,όμως τα δακριάκια της ήταν μόνο χαράς..Το megoulino είχε ένα μωβάκι,ήταν η ζζζζζζζζουζουνίτσα μας,πάντα χαρούμενη και ταξιδιάρα..μαζί μιλούσαμε ώρες για την ευτυχία!Η Ελενίτσα είχε τοοοοόσα πολλά χρώματα και η αγκαλιά της ήταν πάντα ανοιχτή για τον καθένα..την λατρεύαμε όλοι και την προσέχαμε..γιατί ήταν η πιο πολύχρωμη απ'όλους μας..Η μαμά στην Κομοτηνή ήταν θαλασσί,το χρώμα της θάλασσας το αγαπημένο..ήταν η σοφή μας η μαμά,είχε μεγάλη καρδούλα και δε δίσταζε να μοιραστεί τα πάντα μαζί μας..μας φρόντιζε και μας αγαπούσε,όσο εμείς..Η μαμά Βίκυ είχε χρώμα βιολετί και ήταν η καλύτερη στις κατασκευές..όλοι περιμέναμε πως και πως την επόμενη κατασκευή,τα βήματα που θα κάναμε ένα-ένα..αυτά που μας προσέφερε έφερναν χαρά και ξεγνοιασιά στον τόπο μας!!Είχαμε όλοι μας τόσο διαφορετικά χρώματα όμως ένα τόσο δυνατό κοινό,την αγάπη μας για την ζωή και το όνειρο..το χρώμα και το χαμόγελο!!Ό,τι κι αν μπορούσε να συμβεί,τίποτα δε θα άλλαζε εδώ,στο ουράνιο τόξο της ζωής..

Μη τα παρατάς τα όνειρά σου

2009-03-04T21:23:00.001+02:00

Ουφ..

2009-03-03T22:47:00.002+02:00

Ουφ και ουφ και ΟΥΦ!!Βγήκα μωρέ,βγήκα..Η τελευταία θεραπεία μας ταλαιπώρησε αρκετά μπορώ να πώ..Χρειάστηκε να νοσηλευτώ αμέσως την προηγούμενη Τρίτη γιατί τα λευκά μου ήταν 1000 και τα αιμοπετάλια επίσης..ήταν ρίσκο να μείνω έξω αφού είχα ήδη αρπάξει το κρύωμα μου και είχα πυρετάκο και τα σχετικά!!Ωωωωραία λοιπόν..έκανα την Τετάρτη το μυελογραμμά και την οστεομυελική μου και τελικά έδειξαν οτι είμαι σε απλασία ακόμη απο την θεραπεία..ευτυχώς δηλαδή γιατί αμα ήταν κάτι άλλο θα αρχίζαμε άλλη ιστορία..Αυτά λοιπόν,γιαυτό με χάσατε και με βρήκατε μετα απο μια βδομάδα..μ'αυτά και μ'αυτά ήρθε και ο η μέρα για την αξονική μου!!WOW!!Τώρα πίνω το υπέροχο αυτό φαρμακάκι..(ίου)Αύριο λοιπόν είναι η μέρα,τα αποτελέσματα όμως σε 2 μέρες το λιγότερο..Εγώ φέτος χαρταετούλη δεν πέταξα,ελπίζω όμως εδώ να πήγαν όλα καλά και να περάσατε τέλεια χθές!!Άλλαξε και ο καιρός και όλα όμορφα..Να πω και συγγνώμη που δεν απάντησα στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης..να πώ και καληνυχτούλες γιατί άρχισε το prison break κ έχει αγωνία..και να πώ,ότι είμαι λίγο εκτός χρόνου κ όποτε μπορέσω θα περάσω μια άτα απο τα μπλογκόσπιτά σας..μμμμμμμματς!*

Οι μέρες μου μαζί σου..

2009-02-21T20:33:00.005+02:00

Δεν είναι καιρός που σε γνώρισα,δεν είναι καιρός όμως μοιάζει να είναι..είναι όλα αυτά που μου συμβαίνουν και είσαι κι εσύ κομμάτι..ή μάλλον έγινες..δε ξέρω αν το ήθελες,όμως δε προσπάθησες να το ανατρέψεις..δε θέλω να ζείς εσύ με αυτά,δε θέλω να σκέφτεσαι νοσοκομεία,ούτε να έρχεσαι,ούτε να χρειαστεί να έρθεις..θέλω όμως να μου κρατάς το χέρι..Τα μάτια μας μοιάζουν όμως βλέπουν έναν διαφορετικό κόσμο..

Σε ακούω,για ώρες να μου μιλάς για προβλήματα.."Σε θαυμάζω,δώσε μου κι εμένα λίγη δύναμη ρε γ@%$#"..Προσπαθώ να σου εξηγήσω ότι την έχεις,όμως δε το πιστεύεις..προσπαθώ και πρώτη φορά νιώθω την "ευθύνη"..να σε προσέχω μη μου πληγωθείς,να σε παίρνω αγκαλιά και να σου δείχνω τα χρώματα..κι εσύ όλο μου πληγώνεσαι και βλέπεις μόνο γκρίζο..τι να κάνω λάθος?τι να πάει έτσι στραβά?

Προσπαθώ και προσπαθώ και ίσως κάποτε κάτι να καταφέρω..πάντα έλεγα ότι η προσπάθεια ανταμοίβεται και πάντα το πίστευα και προσπαθούσα παραπάνω..

Κι εσύ?δεν έχεις τίποτα να μου προσφέρεις?όταν σε χρειάζομαι εγώ?Μήπως να μη σκεφτόμουν έτσι,δε χρειάζεται αντάλλαγμα..όμως είναι κρίμα,είναι κρίμα γιατί προσπαθώ..ίσως αυτό κάποτε βγεί σε κακό,σου έχω παράπονα ξέρεις και πρέπει κάποτε να τα κάνω..Να είσαι εκεί..μέχρι τότε σε προσέχω!*

Μια ιστοριούλα..

2009-02-17T20:06:00.004+02:00

...για να περάσει η ώρα!

Το πρωι μολις ξυπνησω χαιρομαι που ακομα μια ομορφη μερα ξεκιναει..

Η μαμα λεει παντα να τρωω μολις ξυπναω,εγω ομως το πρωτο που κανω ειναι γυμναστικη...

και διασκεδαστικη..

αλλα και σκληρη..

Στον ελευθερο μου χρονο...

ακουω μουσικη..

εξασκουμαι στο χορο..

και κανω κανενα ζαπινγκ στην τηλεοραση..

Οποτε εχω την ευκαιρια βγαινω εξω με τους φιλους μου..

με την κολλητη μου παντα μας αρεσει να εξερευνουμε νεα μερη..

Καθως νυχτωνει ενα μασαζακι ειναι οτι πρεπει..

περιμενω ομως πολλες ωρες στην ουρα..

και μολις η μαμα καταλαβει οτι νυσταξα..

με πηγαινει στο κρεβατι μου..

ποτε δε κοιμαμαι χωρις τον αγκαλιτσα μου!!

Ενας αποχωρισμός;

2009-02-13T16:17:00.008+02:00

Πάντα σκεφτόμουν πως θα αντιδράσω όταν θα ακούσω τα καλά νέα..σκεφτόμουν ότι θα είμαι εντάξει πλέον και όλα θα είναι ένα κακό όνειρο..οτι κοιτάζοντας πίσω θα βλέπω ότι κάθε άσχημο σε κάτι με οδήγησε τελικά..και θα είναι μια ανάμνηση..μια καινούργια αρχή μπροστά κι ένα τελείως διαφορετικό σενάριο πίσω..Δύο χρόνια τώρα έχω ζήσει πολλά και το θέμα είναι ότι μάζι μου τα έζησαν και άλλοι...ίσως όχι τόσο έντονα όμως ήταν εκεί..γυρίζοντας λοιπόν για λίγο πίσω έρχονται εικόνες..που θα μείνουν αξέχαστες..θα θυμάμαι οτι όταν ανησύχησα είχα έναν γιατρό να με καθησυχάσει και να μου φερθεί ειλικρινά,έτσι όπως πάντα ήθελα,σαν έναν ενήλικα και δε μου είπε ψέμματα προσπαθώντας να με ξεγελάσει..για κάποιους είμαι ενα "παιδί" που πρέπει κάτι να μην καταλαβαίνω,όμως για τον γιατρό είμαι μεγάλη και θα είναι εκεί να μου εξηγήσει ό,τι δεν καταλαβαίνω,κι εγώ θα συζητήσω ότι με απασχολεί και είναι σχετικό με τη νόσο μου..αυτή είναι μια άξια σχέση μεταξύ των ανθρώπων..είναι μοναδικό ό,τι ζώ και το ζεί μαζί μου..είμαστε δύο διαφορετικές πλευρές όμως πιστεύω ότι κάτι μας ενώνει..και αυτό είναι ο αγώνας!Εγώ με τον τρόπο μου και ο γιατρός με τον δικό του..είναι ένα βουνό που μαζί ανεβαίνουμε..Κάθε απογοητεύση δική μου μετράει γι'αυτόν και προσπαθεί,και προσπαθεί ό,τι καλύτερο για εμένα..για την θεραπεία μου..κάθε χάρα δική μου είναι διπλή γι'αυτόν και θα δείς να λάμπει το πρόσωπό του όταν με δεί χαμογελαστή..είναι ανεκτίμητο..Το ίδιο θα δείς να συμβαίνει και με τις νοσηλεύτριες,θα ψάξουν να βρούν καλύτερη φλέβα..κι αν δούν ότι δεν τα καταφέρνουν θα σταματήσουν για λίγο και θα φωνάξουν κάποια συνάδελφο να προσπαθήσει..θα ανησυχήσουν αν πάρει τηλέφωνο η μαμά στην κλινική και ζητήσει να μιλήσει με τον γιατρό..Είναι όλα αυτά που έχουν γίνει κομμάτια της ζωής μου και όταν έρθει η ώρα θα πρέπει να τα αφήσω πίσω μου..Σαν να είσαι σε μια μάχη,με πολλούς συμμάχους..να είστε ενωμένοι,πιασμένοι χέρι-χέρι..και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή να πρέπει να μείνουν εκεί κι εσύ να αφήσεις το χέρι τους για να προχωρήσεις χωρίς αυτούς..Είναι παράξενο συναίσθημα,μια γλυκιά μελαγχολία..δάκρυα χαμογελαστά..Όμως ποιός δε θα χαρεί να με βλέπει να πηγαίνω μπροστά;

Είμαι εδώ..

2009-02-10T17:19:00.006+02:00

..και σας χαμογελώ!!Άργησα λιγάκι να αναρτήσω κάποιο νέο,όμως αυτό δε σημαίνει οτι σας ξέχασα..Την Παρασκεύη τελείωσα την 3η θεραπεία μου και χρειάστηκε να νοσηλευτώ την Κυριακή γιατί ανέβασα υψηλό πυρετό..αυτό γιατί έπεσαν πολύ τα λευκά και έπρεπε να είμαι σε ασφαλές μέρος!Σήμερα το μεσημεράκι γύρισα σπίτακι μου,στο ζιζελάκι μου και οοοόλους αυτούς που με περίμεναν..Πέρασε λοιπόν κι αυτό!Τώρα αναμένουμε την αξονικούλα μας στις 4 Μαρτίου που τόσο πολύ θέλουμε να μας φέρει καλά νέα,αν και την απάντηση δίνει καλύτερα η εξέταση στην Αθήνα (PET CT) που πρέπει όμως να γίνει 2-3 μήνες μετά απο την τελευταία χημειοθεραπεία..Ό,τι κι αν γίνει..ό,τι κι αν γίνει θα πρέπει να είμαι εκεί..και θα είμαι..έτοιμη να συνεχίσω,γιατί θέλει πίστη και προσπάθεια και δύναμη κάθε αγώνας της ζωής..Γι'αυτό άκου με που σε φωνάζω και μη το βάζεις κάτω για κανέναν λόγο..είναι η αλήθεια,αξίζει ο αγώνας..ο κάθε αγώνας,έστω και ο πιο μικρούλης..πάμε ενα βήμα πιο κόντα..πιο κοντά στην ευτυχία,κι αυτό σίγουρα αξίζει..Θα συνεχίσω λοιπόν γιατί έχω όνειρα σε μια βαλίτσα που ποτέ δεν είναι ξεχασμένα,γιατί θέλω να γίνω ήρωας μια μέρα..να ακούσω το χειροκρότημα και να φωνάξω "τα κατάφερα"..Γι'αυτό..γι'αυτό μη ξεχνάς και γίνε ήρωας...κοίτα ψηλά και μη δακρύζεις..Θα είσαι εδώ,μια μέρα θα δείς οτι "τα κατάφερα"..

Έχω ενα στήριγμα ανεκτίμητο,την ελπίδα..

2009-01-25T21:59:00.003+02:00

Ξέρεις υπάρχουν δύσκολες μέρες,μια σκέψη μπορεί να σε βαραίνει για ώρες..πολλά παίζουν μέσα στο μυαλό,βγάζοντας ένα παράξενο συναίσθημα..δεν είναι άγχος,δεν είναι λύπη..μα δεν είναι ούτε ξεγνοιασιά,ούτε ηρεμία..είναι απλά οι σκέψεις!Που θέλεις να διώξεις..ύστερα έρχονται τα χρώματα,ένα πρόσωπο που θέλεις να δείς,μια φωνή που θέλεις να ακούσεις..περνάει ο χρόνος όμως έχω παγώσει..κάπου εκεί να κοιτάζω απ'έξω..πρωταγωνιστής και θεατής..Μια γλυκιά ζεστασιά απο ένα παραμύθι που διάβαζες μικρή,απο ένα 2ωρο DVD με παιδικά..έρχονται στιγμές που συνειδητοποιώ που βρίσκομαι,τι κάνω,ποιόν πολεμάω..νιώθω μικρή,μα και μεγάλη...Ξέρεις έχω χαρές στο σπίτι και θα έπρεπε να κάνω όνειρα για την αδερφούλα μου και την νέα ζωή που της έρχεται με ένα παιδάκι..έπρεπε..έπρεπε να κάνω όνειρα για το δωμάτιο μου που πάντα ήθελα να το γεμίσω χρώματα και τώρα θα έχω την ευκαιρία..όμως έχω παγώσει..στις σκέψεις εκείνες..Ψάχνω κάπου να στηριχτώ και βρίσκω τόσα πολλά..ίσως αυτό να έχει μεγαλύτερη αξία απο μια σκέψη..Έχω κάποιους να δικαιώσω,έχω έναν στόχο και δε θέλω να τον αφήσω για καμία σκέψη..ίσως τώρα καλύτερα,ίσως θυμήθηκα που βρίσκομαι,τι κάνω και ποιόν πολεμάω..

Το πιο γλυκό βραβείο..

2009-01-23T14:23:00.005+02:00

Ευχαριστώ πολύ-πολύ τον φίλο μου Σκρουτζάκο και την φίλη μου Ελενίτσα που διάλεξαν και εμένα για αυτο το βραβειάκι..Πολύ γλυκό εκ μέρους σας,δε ξέρω αν επιτρέπεται να το ανταποδώσω,αν όμως γίνεται είστε απο τους πρώτους που επιλέγω!!

Σχετικά με το βραβείο Proximidade:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»

Proximidade is described as follows:'This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers!'This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites. You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.

As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to:
Καθώς έχω μόνο οκτώ να επιλέξω, απονέμω το βραβείο με τη σειρά μου στους:

http://a-kakies.blogspot.com/
http://raniainroseland.blogspot.com/
http://katapsc.blogspot.com/
http://efhbos.blogspot.com/
http://www.smells-like-happiness.gr/

Νοσοκομείο...

2009-01-22T15:21:00.004+02:00

...είναι το μέρος που δε θέλω να βρίσκομαι,μα και το μέρος που σιγά-σιγά με λυτρώνει..Είναι τα συναισθήματα που αλλάζουν απο στιγμή σε στιγμή..Μια καινούργια κατοικία,μια σκληρή φροντίδα και ψυχρή φυλακή..Είναι τα βήματα βαριά σε κάθε διάδρομο που συναντάς..είναι οι σιωπές που κάνουν τόσο θόρυβο..Το μέρος που σου λείπει,η δική σου γωνιά,οι άνθρωποι που σε περιμένουν κάπου έξω..παρόλα αυτά σ'ακολουθούν..εκεί μπορούν στ'αλήθεια να φτάσουν για εσένα..και είναι αυτοί που σου αφήνουν φεύγοντας ενα χαμόγελο στο πρόσωπο και μια αγκαλιά να σε γλυκαίνει..Το κεφάλι ίσως σκυφτό,πηγαίνοντας στο δωμάτιο..όπως το πρόβατο πηγαίνει στη σφαγή..θέλεις να διαμαρτυθείς,να τρέξεις προς άλλη κατεύθηνση,όμως δε τολμάς..και γιατί να τολμήσεις?Είναι εκεί η θεραπεία,η μάχη,η προσπάθεια..είναι εκεί ό,τι περιμένεις..ετοιμάζεται με κόπο!Με κόπο και με την μεγαλύτερη φροντίδα,εκείνων με τα άσπρα τα ρούχα..Η δεύτερη η οικογένεια!Κανένα παράπονο γι'αυτούς,καμια διαμαρτυρία..Αρκεί που κλείνεις την πόρτα του δωματίου πίσω σου και προχωράς τώρα αντίθετα τον διάδρομο..και το κεφάλι σε κάθε βήμα όλο και πιο ψηλά..γιατί το κατάφερες κι αυτό..γιατί απλά πάει,πέρασε..

*Αυτό λοιπόν είναι το συναίσθημα,αυτή είναι η αξία της μάχης..να πέφτεις και να σηκώνεσαι ξανά..απλά και σιωπηλά!!

Η αγάπη λένε τρέλα που γίνεται φως..

2009-01-18T18:48:00.004+02:00

Του έρωτα και της φωτιάς..

Του έρωτα και της φωτιάς
το τραγούδι αυτό
για την αγάπη μιας θεάς μ' άνθρωπο θνητό
Ένα τραγούδι της καρδιάς
που έρχεται ζεστό μες στης βραδιάς την ηχώ

Αγαπη - αγαπη - αγάπησέ με
κι έλα να γίνεις θεός
Η αγάπη - η αγάπη λένε
τρέλα που γίνεται φως

Στα σύννεφα τα πιο ψηλά
κάθεται σκυφτή
κάνει ν' ανοίξει τα φτερά
μα έχουνε κοπεί

Ένα τραγούδι ξεκινά
πάλι να του πει
Παρακαλάει να τον δει

Αγαπη - αγαπη - αγάπησέ με
κι έλα να γίνεις θεός
Η αγάπη - η αγάπη λένε
τρέλα που γίνεται φως

Του έρωτα και της φωτιάς
ίδιος ο σκοπός
κι αν μάθεις να τον τραγουδάς
γίνεσαι θεός!

λα λα λα..

2009-01-16T19:13:00.004+02:00

19 αιματοκρίτης,800 λευκά και 21.000 αιμοπετάλια..και ούτε που το κατάλαβα!!Για εσάς είναι απλά αριθμοί,εγώ κατατρόμαξα!!Ευτυχώς δεν με κράτησε κανείς στο νοσοκομείο..4 φυάλες αίματος και 3 ενεσούλες πιστεύω θα διορθώσουν την κατάσταση...ως τότε σπιτάκι,ηρεμία και ξεκούραση!!Ας δώ και μερικά dvd της φραουλίτσας,γιατί πάνω απ'όλα είμαστε παιδιά!!Χεχε :]

Γλυκιά καλησπέρα*

2009-01-12T17:34:00.002+02:00

Ας παίξουμεεε..

2009-01-08T20:27:00.003+02:00

Ευχαριστώ Σκρουτζάκο για την πρόσκληση..Μου αρέσουν τα παιχνιδάκια..:)

Απεχθάνομαι:

1)Το ψέμμα

2)Κάθε είδους εκμετάλλευση

3)Τους ανθρώπους που υποτιμούν την ζωή τους

4)Να ακούω την φράση:"θέλω να πεθάνω" (και δυστυχώς την ακούω συχνά απο άτομα της ηλικίας μου)

5)Όποιον κάνει κατάχρηση της όποιας εξουσίας του

6)Τις κακοποιήσεις

7)Να χάνω τον χρόνο μου

8)Την αδιαφορία

9)Την μιζέρια

10)Τους κακούς ανθρώπους

Λατρεύω:

1)Την οικογένεια μου

2)Τους φίλους μου

3)Την ζωή

4)Να βλέπω παιδικά

5)Το χρώμα

6)Κάθε ζώο

7)Τα δώρα

8)Τις εκπλήξεις

9)Την θάλασσα

10)Το παγωτό

Τελικά μου πήρε πολλή ώρα να βρώ τι απεχθάνομαι...

Ωραία αρχή..

2009-01-08T15:13:00.003+02:00

Χθές το βράδυ έκανα δέκατα (37,5 για την ακρίβεια) λόγω των χαμηλών λευκών κλπ κλπ..Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μη πάω σχολείο γιατί ο γιατρός δεν άφησε..ωωωραία αρχή!!Ενώ έπρεπε να είμαι κάπου ανάμεσα στα θρανία,κοιμοοοοοόμουν μέχρι τις 2 παρακαλώ..Αύριο θα πάμε πάλι στο νοσοκομείο οπότε το σχολείο για εμένα αρχίζει απο Δευτέρα..

Ιατρικά

2009-01-05T13:56:00.004+02:00

Τελείωσα και την 2η θεραπεία χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα..Η μόνη παρενέργεια ήτανε οτι έπεσαν τα λευκά,ο αιματοκρίτης και τα αιμοπετάλια μου..Έκανα 3 ενεσούλες για να ανέβουν τα λευκά και πήρα 2 μονάδες αίματος για να ανέβει ο αιματοκρίτης!!Παιδεύτηκα λίγο με τις φλεβούλες,οι οποίες πεισμώνουν και δε δίνουν σταγόνα,αλλά ευτυχώς τώρα θα πάω ξανά στο νοσοκομείο την Τετάρτη 07/01 και είχα κενό μια εβδομάδα ακριβώς για να τις ξεκουράσω και να τις περιποιηθώ!!Ακολουθεί μια ακόμα θεραπεία και μετά η αξονική που θα μας δείξει αν έχουμε κάποια βελτίωση..Υπάρχει υπόλειμμα ακόμη,απο το οποίο το 3,3% είναι ενεργό..Είναι λίγο,είναι λίγο...Αυτά απο ιατρικά νέα!!

Είδα..

2009-01-03T01:11:00.004+02:00

Είδα να βγαίνεις απο ενα δωμάτιο γεμάτος ελπίδα,είδα να αγχώνεσαι,να σε πιάνει ενα γλυκό τρέμουλο..Είδα κάπου ανάμεσα στα πρόσωπα το δικό σου παγωμένο..είδα να απογοητεύεσαι,να λυγίζεις..είδα σε μια στιγμή να γεμίζεις τον κοσμό με ένα σου χαμόγελο,να μοιάζουν όλα πιο φωτεινά στο πέρασμά σου..είδα να σκύβεις μα να σηκώνεσαι πάλι!Ένιωσα κι εγώ την αγωνία σου..είδα την υπομονή σου να εξαντλείται,είδα να δίνεις κουράγιο σε όποιον χρειάζεται..είδα την δύναμή σου και με έκανε να σωπάσω,δεν είχα λόγια να σου πώ,μια αφορμή να σου δώσω να συνεχίσεις..είδα να σε παίρνουν μακριά..είδα να αντέχεις και να παλεύεις με ότι σε ενοχλεί..Είδα να νικάς!Είδα στα μάτια σου την πιο γλυκειά αλήθεια,είδα τον δρόμο σου μεγάλο όμως ποτέ μόνος να τον περπατάς..είδα έναν ολόκληρο κόσμο να κρατάς στα χέρια σου..είδα να ξεσπάς,να διώχνεις και να φωνάζεις!Είδα το κεφάλι σου γυμνό,είδα παράπονο να έχεις και κάτι να χρειάζεσαι..είδα να αλλάζει χρώμα ο ουρανός και τα αστέρια να σβήνουν..είδα τα χείλη σου να λένε ευχαριστώ!!Σε ακολουθώ,νιώθω ό,τι κι εσύ..μοιάζουμε..Στη ζωή μας περπατάμε σ'ένα ουράνιο τόξο,ίσως να έτυχε αυτά τα χρόνια να περπατάμε στο πιο σκούρο..όμως αυτό δε σημαίνει οτι τα φωτείνα χρώματα δεν υπάρχουν!!Δεν φοβάμαι για εσένα ούτε και για εμένα..Έχουμε μπροστά μας μια ολόκληρη ζωή..Αυτός ο αγώνας έχει περισσότερη αξία απ'όση του δίνεις!!Να μη διστάζεις,να πολέμας!!*

"..Να είσαι πιο γλυκός κι ευγενικός απ'ότι χρειάζεται,γιατί όποιον κι αν γνωρίσεις να ξέρεις ότι για κάτι μάχεται.."

Η Ζιζέλ*

2009-01-02T01:21:00.006+02:00

Αυτή η μικρουλίνα είναι η γλυκούλα μου παρέα!!Ο φύλακας του σπιτιού..σήμερα είναι 1 χρονών!Παιχνιδιάρα,ναζάρια και πάντα πεινασμένη παίρνει αγκαλίτσες απο παντού!!Όταν δεν πεισμώνει κάνει παλαμάκια αν της έχει ζήτηθει..κοιμάται 22 ώρες την μέρα και μας λατρεύει όσο κι εμείς!!Έγινε μέλος της οικογένειας λίγους μήνες μετά την πρώτη μου χημειοθεραπεία,αυτό είναι ένας λόγος που είμαστε τόσο δεμένες μεταξύ μας...Δε θα την έχανα απο δίπλα μου με κανένα ανταλλαγμά!!Απορώ μερικές φορές πώς είναι δυνατόν να την λατρεύω τοοοόσο πολύ..*

Καλή μας χρονιά*

2008-12-31T16:27:00.006+02:00

Να είναι όμορφος..να είναι γεμάτος χαμόγελα,επιτυχίες και στιγμές ευτυχίας!!Να είναι χωρίς απώλειες και απογοητεύσεις..να είμαστε όλοι έτοιμοι για μια αγκαλιά,ακόμη κι αν δεν μας την ανταποδώσουν!!Να μην σταματάμε ποτέ να πολεμάμε ό,τι μας κρατάει μακριά απο αυτό που θέλουμε,μακριά απο αυτό που αξίζουμε να έχουμε..Να κερδίσουμε όλοι κάθε μικρό,καθημερινό μας αγώνα!!Αυτός ο χρόνος να είναι όπως ίσως κανένας άλλος δεν ήταν..Γεμάτος πολύχρωμα ουράνια τόξα και όμορφες μελωδίες!!Παραμυθένιος και ονειρικός..

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ*

2008-12-23T17:16:00.003+02:00

Κάθε χρόνος φτάνει στο δικό του τέλος..Μετράμε έναν παραπάνω,κρατώντας όμως απο τον προηγούμενο όλες αυτές τις στιγμές που μας άγγιξαν!!Κάθε χρόνος που περνάει,μας αφήνει αναμνήσεις πολύτιμες..Γυρνώντας λίγο πίσω,βλέπω πόσο ωρίμασα τελικά,πόσα μαθήματα πήρα και θα έχω κρατημένα μια ζωή..Όλα όμορφα..Εύχομαι το 2009 να φέρει στον καθένα,οτι το 2008 δεν έφερε..Να φύγουν όλα τα άσχημα,να έχουμε όλοι την υγεία μας!!Είμαι έτοιμη να συνεχίσω με την ίδια δύναμη και την ίδια αντοχή,θα με έκανε όμως ευτυχισμένη ενα 2009 διαφορετικό!!Χωρίς χημειοθεραπείες,νοσοκομεία,αναγούλες κ.λπ..Το προσπαθώ και θα το καταφέρω,μια μέρα να ευτυχίσω..δε λείπει τίποτε υλικό λοιπόν φέτος..εύχομαι υγεία,χαμόγελο,ευτυχία για τον καθένα μας..να τελειώσουν όλα όσα μας κρατάνε μακριά απ'όσα θέλουμε..όσο πιο σύντομα!!Ίσως να μην είναι και τόσο άσχημα τελικά..Χαρούμενα Χριστούγεννα!!

Κοοοοόσμος*

2008-12-16T16:29:00.006+02:00

Σε έναν κόσμο γεμάτο χρώματα,τι είναι αυτό που τελικά σε εμποδίζει να τα δείς?Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να μην αντέχεις άλλο?Είναι πάντα τόσο εύκολο να πείς "τα παρατάω"..είναι ο εύκολος τρόπος να ξεφύγεις απο τα προβλήματά σου..αν καθόσουν όμως μια στιγμή να το σκεφτείς παραπάνω?Ίσως τότε δεν άξιζε τον κόπο να τα παρατήσεις..Τι αξία να έχει κάτι εάν δεν αγωνιστείς για να το αποκτήσεις?Αν τελικά δεν πείς "τα κατάφερα"?Μερικές φορές αυτό που ζητάς είναι αυτό που πραγματικά δε χρειάζεσαι..δε σου παίρνει πολύ χρόνο να σκεφτείς όλα όσα υπάρχουν γύρω σου κι όμως σπάνια το κάνεις..Σπάνια σκέφτεσαι οτι μόνο που περπατάς θα έπρεπε να σε κάνει ευτυχισμένο,που βλέπεις,ακούς,αισθάνεσαι και ζείς..Έχεις τα μάτια να δείς το χρώμα κι όμως βλέπεις μόνο το γκρίζο..μπορείς να μιλήσεις κι όμως δε θα πείς κάτι αληθινό..μπορείς να τρέξεις κι όμως θα καθήσεις σε έναν καναπέ..αυτά έχουν αξία,αυτά που έχεις ξεχάσει..γι'αυτά που θα έπρεπε να λές "ευχαριστώ" όμως δε το κάνεις!Σκέφτηκες ποτέ να μην μπορούσες να πείς τι σκέφτεσαι?Να μη μπορούσες να δείς αν είσαι άσχημος ή όμορφος?Να μην είχες φαγητό και να πεινούσες..Να μην είχες σπίτι και να κρύωνες..Κι όμως αυτοί που δεν έχουν όσα εσύ,έχουν ακόμα έναν λόγο να πούν ευχαριστώ..Τι είναι αυτό που σου λείπει τελικά?Έχεις τα πάντα κι όμως επιμένεις οτι δεν έχεις τίποτα..Η ζωή θα καταλάβεις οτι είναι μικρούλες-μικρούλες στιγμές ευτυχίας..αυτές που μπορείς να αποκτήσεις με ένα απλό χαμόγελο,αυτό που κανείς δε μπορεί να σου στερήσει!!

Σε έναν κόσμο λοιπόν γεμάτο χρώματα,τι είναι αυτό που τελικά σε εμποδίζει να τα δείς??

Παράπονα

2008-12-14T00:12:00.004+02:00

"..'Εχω κουραστεί σου λέω,δε με καταλαβαίνεις.."

"Θα τελειώσουν όλα ψυχούλα μου,κατάφερες τόσα και θα τα παρατήσεις τώρα?Όλα καλά θα πάνε.."

"Θέλω απλά να ξυπνήσω μια μέρα και να είμαι εντάξει..ξέρεις,δεν είναι εδώ η θέση μου..Το ξέρεις οτι η θέση μου είναι εκεί έξω.."

"Υπομονή,είναι άδικο το ξέρω,μια μέρα θα μείνουν όλα ένα κακό όνειρο.."

"Δεν μου λέει τίποτα η λέξη υπομονή,δε με βοηθάς..Μόνο εγώ μπορώ να με παρηγορήσω..ακούγεται λίγο οτιδήποτε άλλο.."

"Μακάρι να είχα μια λέξη να σου πώ..μακάρι να μπορούσα να ξέρω τι θέλεις να ακούσεις..δε ξέρω πως νιώθεις και ίσως ποτέ να μη μάθω..πονάω όμως το ίδιο κάθε φορά που μου λυγίζεις.."

"Χα,μη με φοβάσαι θα βρώ πάλι την δύναμη..απλά εχώ κι εγώ τα δικά μου παράπονα..και όχι επειδή με έχεις κακομαθημένη..έχω το δικαίωμα να πέφτω και να σηκώνομαι ξανά..απλά μην ανησυχείς για εμένα και ποτέ μη με αμφισβητίσεις.."

Σου σκάω χαμόγελο,έστω κουρασμένο αλλά δε του δίνει λιγότερη αξία..Σβήνεις το φώς και κλείνουμε τα μάτια..καληνύχτα!

13

2008-12-12T16:35:00.005+02:00

"..Η επιτυχία είναι το ίδιο βλαβερή με την αποτυχία.Η ελπίδα είναι τόσο απατηλή όσο κι ο φόβος..

Τι σημαίνει οτι η επιτυχία είναι το ίδιο βλαβερή με την αποτυχία;

Είτε ανεβαίνεις είτε κατεβαίνεις μια σκάλα το πάτημά σου δεν είναι σταθερό,με τα δυο σου πόδια καρφωμένα στο χώμα πάντοτε θα ισορροπείς..

Τι σημαίνει οτι η ελπίδα είναι τόσο απατηλή όσο κι ο φόβος;

Και η ελπίδα και ο φόβος είναι φάσματα που εμφανίζονται μόλις σκεφτούμε τον εαυτό μας.Άμα δεν δούμε τον εαυτό μας σαν δικό μας,τι λόγος υπάρχει να φοβόμαστε;

Δες τον κόσμο σαν να'ταν ο εαυτός σου,εμπιστέψου την τάξη των πραγμάτων.Αγάπησε τον κόσμο σαν τον εαυτό σου και τίποτε στην τύχη δεν θ'αφήσεις..."

Καραμελοθεραπείες*

2008-12-12T14:39:00.007+02:00

Άρχισα σήμερα την 2η μου θεραπεία,στην οποία πίνω 13-14 καραμελοχαπάκια την καραμελοημέρα και για 14 ακόμη καραμελοημέρες του καραμελομήνα..Αμέ αμέ,είναι αυτά στην καραμελοφωτό..Το πρωί:3 φουξάκια,1 ασπρούλι κι 1 κιτρινάκι πικρούλικο..Το μεσημέρι:την μία καραμελοημέρα 3 ασπροκοκκινάκια και την επόμενη καραμελοημέρα 4 ασπροκοκκινάκια..το βράδυ έχουμε 2 φουξάκια κι 1 κιτρινάκι..Αυτά απο καραμελοχαπάκια,ενδιάμεσα έχουμε ενδοφλέβια χρήση καραμελονκοβίν που μας χαλάει λίγο το στομαχάκι αλλά αντέχουμε..Επίσης παίρνουμε και 2 μωβάκια για ενίσχυση του καραμελοοργανισμού..

Καλο καραμελομεσημεράκι σας.

Όνειρα..

2008-12-11T14:04:00.005+02:00

Και τι δε θα 'δινα για να μπορώ να ονειρεύομαι,χωρίς όρια,χωρίς πρέπει..απλά να ονειρεύομαι!Να κοιτάζω το φεγγάρι και να ελπίζω πως κάπου υπάρχει μια σκάλα που θα μας ανεβάσει όλους εκεί ψηλά..Να κοιτάζω την θάλασσα,χωρίς να σκέφτομαι τίποτα στενάχωρο,μόνο να γίνομαι ένα με το γαλάζιο της..Να σηκώνω τα χέρια στον ουρανό και να πιστεύω οτι πραγματικά θα σπρώξω στην άκρη τα σύννεφα για να βλέπω καλύτερα τον ήλιο..Να περπατάω στη βροχή και να μη με νοιάζει αν βραχώ,να ακούω κάθε σταγόνα της να ακουμπάει το χώμα..Να κοιτάζω τα πουλιά που πετούν και να ελπίζω οτι μια μέρα θα πετάξω,ελεύθερη όπως κι αυτά..Να παρατηρώ τα σύννεφα και σαν μικρό παιδί να νιώθω οτι περπατάω πάνω τους..Να περπατάω στον δρόμο και δίπλα μου να βλέπω τους αγγέλους μου,όχι δυστυχισμένους και ξεχασμένους ανθρώπους..Να κλείνω τα μάτια μου και να δακρύζω,όχι επειδή φοβάμαι αλλά επειδή δε χωρούν την ομορφιά του κόσμου..Να ακούω την μελωδία που μιλάει στην ψυχή μου και να μη θέλω ποτέ να σταματήσει να ακούγεται..Να φωνάζω με όλη μου την δύναμη,ακόμη κι αν κανείς δε θα ακούσει την φωνή μου..Να κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια και να βρίσκω την αλήθεια τους..Πάντα ονειρευόμουν εναν κόσμο όμορφο,γεμάτο αλήθειες,γεμάτο αγάπη,γεμάτο ελευθερίες..δε μου είπε κανείς οτι τα όνειρα βγαίνουν αληθινά,μπορώ όμως ακόμα να το πιστεύω με όλη μου την δύναμη..και ίσως κάποτε να υπάρξει η απόδειξη..!!Ως τότε ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ..*

Η δική μου ιστορία..

2008-12-10T16:17:00.005+02:00

Σίγουρα κάποιος θα αναρωτήθηκε γιατί αποκαλώ τον εαυτό μου "μικρό ήρωα,καθημερινό"..Η απάντηση είναι οτι έτσι νιώθω οτι είμαι πλέον..Βλέπω γύρω μου τόση μιζέρια..και το μόνο που θέλω να φωνάξω είναι οτι τίποτα δε λείπει,οι άνθρωποι δεν εκτιμούν την ευκαιρία που κάποιος έδωσε..την ζωή τους!!Νιώθω παράξενα,νιώθω ήρωας γιατί ενώ κάτι μου λείπει,κάτι με κρατάει μακρία απ'όσα θέλω μπορώ να χαμογελάω και να βλέπω γύρω μου τόσες ομορφιές..Ίσως κι εγώ κάποτε να ήμουν μίζερη..ίσως ποτέ δε γινόμουν ένας μικρός ήρωας!!Απο τον Απρίλιο του 2007 παλεύω..παλεύω για οτι πιο πολύτιμο έχω..την ελευθερία και την ευτυχία μου..Έχω κάνει συνολικά 5 σχήματα χειμιοθεραπειών και αυτόλογη μεταμόσχευση κυττάρων του μυελού..Σήμερα βρίσκομαι με υπόλειμμα νόσου και κάνω το 5ο σχήμα..Έχω κάνει θωρακοτομή για βιοψία όγκου και 3 μέρες εντατική..στην οποιά κάνεις απο τους ανθρώπους μου δε θέλει να αναφέρεται και όταν το κάνει τα μάτια γεμίζουν..Πρώτη εγώ πίστεψα στον εαυτό μου και μαζί στον αγώνα πήρα τα αγαπημένα μου κομμάτια..Υπήρξαν στιγμές απογοήτευσης..λυγίζουμε για λίγο όμως και πάλι στεκόμαστε ψηλά..όπως κάθε ήρωας!Οι εικόνες περνάν απο μπροστά μου,εικόνες γεμάτες παράπονο..σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου να επιμένω για αρκετή ώρα "μπαμπά πάρε με απο εδώ"..Κι όπως βλέπω τα μάτια σου μπαμπάκο,να θέλεις τόσο πολύ να με πάρεις μακριά απο εκεί που δεν ανήκουμε,όμως να πρέπει να συνεχίσουμε..Ο σιωπηλός μου φύλακας,ποτέ δε με απογοήτευσες,ποτέ δε με άφησες μόνη..πάντα ήσουν εκεί,χωρίς πολλές κουβέντες!Εσύ και όλα τα κομμάτια μου..Στα δικά σας μάτια είμαι ο πιο γλυκός ήρωας κι αν κάπου-κάπου κουράζομαι,μου θυμίζετε με τον τρόπο σας οτι έχω έναν σκοπό..Αυτά λοιπόν,ότι έχω καταφέρει αφιερωμένο εξαιρετικά στους φύλακές μου...*

Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή..

2008-12-09T19:50:00.005+02:00

Η ιστορία ξεκινάει με πόνο..άγριο ξύπνημα απο όνειρο τόσο όμορφο..φτάνει στο τέλος και μοιάζει ακόμη πιο όμορφο!Ζώ σε κοινωνία σκληρή,αρκετές φορές ένιωσα να πνίγομαι..άλλες φορές κρύφτηκα,ένιωσα δε χωράω..ένιωσα την διαφορά,την προδωσία,την απογοητεύση!Αν γυρνόυσα όμως τον χρόνο πίσω...θα ήμουν ακόμα αυτή η μικρή που "πάσχει" απο λέμφωμα Hodgkin!Αυτή που τρόμαξε,γέλασε,λύγισε,νίκησε..Η ζωή μου έχει πολύ ενδιαφέρον,έχω κερδίσει πολλές εμπειρίες και είμαι περήφανη..είναι απίστευτο συναίσθημα η ελευθερία,ακόμη κι όταν μόνο την πλησιάζεις..κάθε δύσκολη κατάσταση μας γεμίζει λίγη ακόμα δύναμη,λίγη ακόμα υπομονή..Κεφάλι ψηλά,τα μάτια στον ουρανό..ποτέ μου δε πίστευα οτι έχω τόση δύναμη..Ένα απότομο ταξίδι είχε ξεκινήσει,που τελικά ήταν η αιτία να βρώ τον εαυτό μου..τον ήρωα που έκρυβα καλά-καλά μέσα μου..Δεν ανησυχώ για το μέλλον,χτίζω το παρόν...με όνειρα ατελείωτα!Αξέχαστο ταξίδι..